Τι είναι το Casa Parlante ;

Είναι ένα ιδιαίτερο μουσείο που σε ταξιδεύει στον 19ο αιώνα μέσα στο αρχοντικό μιας αριστοκρατικής οικογένειας της Κέρκυρας. Περπατώντας μέσα στα δωμάτια βλέπουμε τις κινούμενες κούκλες-μέλη της οικογένειας, τα έπιπλα, τα αντικείμενα τους, το τρόπο ζωής τους. Γινόμαστε παρατηρητές της καθημερινότητάς τους και μαθαίνουμε λεπτομέρειες για τη ζωή τους. Είναι πραγματικά ένα υπέροχο ταξίδι στο παρελθόν.

Η συγκεκριμένη οικογένεια είναι όντως πραγματική-υπάρχουν απόγονοι τους στο νησί. Τα ονόματα τους έχουν αλλάξει λόγω διαφύλαξης των προσωπικών δεδομένων και φυσικά δεν γνωρίζουμε το επίθετό τους για τον ίδιο λόγο.

Όλα είναι προσεγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.

Το υπέροχο χρώμα στους τοίχους είναι το βενετσιάνικο μπλε για να δείξει την αριστοκρατική τους θέση και για να φέρει καλή τύχη. Εδώ συναντάμε και την πρώτη κούκλα- την Αναστασία, η οποία είναι η ανύπανδρη ξαδέρφη της οικογένειας και επειδή δεν μπορεί να κυκλοφορήσει μόνη της, κοιτάζει από το παράθυρο τον έξω κόσμο.

Στο σαλόνι συναντάμε τον Κόντε Ιωάννη και την Κοντέσσα Αλεξάνδρα Ελεονώρα. Παίρνουν το τσάι τους- μια συνήθεια που έχουν κρατήσει από την Αγγλία. Είναι και οι δύο σπουδαγμένοι και παντρεύτηκαν με προξενιό.

Στο σαλόνι η ατμοσφαιρα ήταν υπέροχη. Στο μικρό ξυλινο τραπεζάκι μπορεις να απολαύσεις τσάι και πάστα φλώρα μαζί με τον κόντε και την κοντέσσα. Ο μπουφές ήταν υπέροχα στολισμένος με σκαλίσματα και γεμάτος όμορφα ασημικά. Αυτό το δωμάτιο είναι γεμάτο λεπτομέρειες όπως ο καταπληκτικά σκαλισμένος καθρέφτης.

Με αυτο το ασημένιο σκεύος κερνάνε γλυκο του κουταλιού – ενα κομματάκι για καθε καλεσμένο οπως αρμόζει στην αριστοκρατική του καταγωγή.

Στο γραφείο συναντάμε τον Κόντε Σπύρο-πατέρα του Κόντε Ιωάννη. Εκείνος είναι ουσιαστικά το αφεντικό και διαχειρίζεται την οικογενειακή περιουσία. Έρχεται μια φορά την εβδομάδα από το κτήμα στο Γαστούρι και κλείνει εμπορικές συμφωνίες.

Στο επόμενο δωμάτιο βλέπουμε το γράφειο του κόντε Σπύρου , ένα εξαιρετικό γραφείο από όμορφο λείο ξύλο. Ο κόντε Σπύρος διαβάζει την εφημερίδα του. Ο χώρος αυτός είναι προσεγμένος σε κάθε λεπτομέρεια όπως τα βιβλία νομικής, η συλλογή με τις πίπες και το μαγκάλι με τα κάρβουνα.

Μαζί με τον Κόντε Ιωάννη έρχεται και η σύζυγός του η Κοντέσσα Θεοδώρα για να ελέγξει το νοικοκυριό της νύφης της.

Δύο σημαντικές παραδόσεις που συναντάμε εδώ είναι η κόκκινη κορδέλα στα στέφανα που την έδεσε ο κόντε Ιωάννης για καλοτυχία και η σκαλιστή κασέλα της κοντέσσας με τα προικιά της στα πόδια του κρεββατιου.

Η Κοντέσσα είναι κατά 10 χρόνια μεγαλύτερη από τον άντρα της γιατί η κοινωνική της θέση και η περιουσία της , της επέτρεψε να επιλέξει εκείνη το σύζυγό της. Την συναντάμε στην κρεββατοκάμαρα του ζευγαριού μαζί με την Μαρία , την υπηρέτρια.

Αυτή η κρεββατοκάμαρα έχει πολλά όμορφα πράγματα όπως το σιδερένιο κρέββατι με τα περίτεχνα σχέδια, η πανέμορφη ξύλινη τουαλέτα με το σκαλιστό καθρέφτη και οι ωραίοι πίνακες στους τοίχους.

Στην κρεββατοκάμαρα υπάρχει και το μοναδικό μπάνιο του σπιτιού. Επηρεασμένοι από τα ταξίδια τους στην Ευρώπη , έφεραν την πολυτέλεια της εποχής στο σπίτι τους.

Ο θερμοσίφωνας – το σκαλνταμπάνιο-είναι από τη Γαλλία και λειτουργεί με κάρβουνο. Η μπανιέρα είναι από μαντέμι και είναι από τη Βενετία.

Οι υπηρέτες άδειαζαν τη μπανιέρα με μια μεγάλη μπρούτζινη κανάτα που την έλεγαν “μπουγέλο” και πετούσαν τα νερά από το παράθυρο. Φώναζαν 3 φορές “μπουγέλο, μπουγέλο, μπουγέλο” και αδειαζαν το δοχείο. Αν περνούσες από κάτω και δεν άκουγες, γινόσουν μούσκεμα.

Στο μπάνιο βλέπουμε άλλη μια ξύλινη τουαλέτα (αυτή δεν είναι τόσο όμορφη) και μια μεγάλη μπανιέρα τόσο βαθιά που μπορούσα να χωρέσω ολόκληρος μέσα!

Η τουαλέτα είναι ξύλινη και οι υπηρέτες την πήγαιναν μέχρι τον κόλπο της Γαρίτσας για να την πλύνουν και να την καθαρίσουν.

Το λαβομάνο είναι ο νιπτήρας της εποχής , με την κανάτα (μπρόκα) και τη λεκάνη (γαδίνι).

Στο παιδικό δωμάτιο συναντάμε τα παιδιά της οικογένειας, τον Σπύρο και την Θεοδώρα (φυσικά και έχουν πάρει τα ονόματα του παππού και της γιαγιας τους) με τη δασκάλα/νταντά τους δεσποινίς Ελένη. Τα μαθήματα κατ’ οίκων ήταν προτέρημα των αριστοκρατικών οικογενειών.

Το πιάνο είναι ακριβό οικογενειακό κειμήλιο, φτιαγμένο στη Γαλλία.

Στο παιδικό δωμάτιο βλέπουμε ένα μάθημα μουσικής της δεσποινίς Ελένης. Η εξαιρετική μουσική δείχνει πόσο καλή δασκάλα είναι.

Τα κρεββάτια τους είναι σιδερένια και στη μέση βρίσκεται το παραδοσιακό κομοδίνο με μάρμαρο από πάνω. Μέσα υπάρχει το δοχείο νυκτός από πορσελάνη. Η πορσελάνινη κούκλα είναι της Θεοδώρας ενώ ο Σπύρος έχει μια ξύλινη σβούρα και ένα καλειδοσκόπιο.

Το ξύλινο σεκρετέρ είναι το γραφείο τους ,όπου κάνουν τα μαθήματα τους.

Στην κουζίνα συναντάμε την κυρία Κατίνα , τη μαγείρισσα. Δούλευε για τον Κοντε Σπύρο από 12 χρονών. Και όταν παντρεύτηκε ο κόντε Ιωάννης, την πήρε προίκα στο σπίτι του. Είναι η μόνη υπηρέτρια που δεν έφευγε από το σπίτι το βράδυ και ουσιαστικά ήταν τα μάτια και τα αυτιά του Κόντε Σπύρου στο σπίτι του γιού του.

Αυτό είναι το αγαπημένο μου δωμάτιο. Μια φανταστική, υπέροχη, πανέμορφη κουζίνα γεμάτη πιάτα, ποτήρια και φυσικά φαγητό. Βλέπουμε την κυρα Κατίνα να μαγειρεύει το παραδοσιακό φαγητό της Κέρκυρας, την παστιτσάδα χρησιμοποιώντας διάφορα μυρωδικά όπως κανέλα, δάφνη και ρίγανη.Σχεδόν μπορείς να μυρίσεις τις υπέροχες μυρωδιές που θα έβγαιναν από την κουζίνα εκείνες τις εποχές. Αχ μακάρι να ήμουν εκεί (αν δεν το ξέρετε θα ήθελα να γίνω σεφ )

Τελευταίο είναι το κελάρι , γεμάτο με τρόφιμα όπως λάδι, τυρί ,φρούτα και λαχανικά και κρασί. Είναι το πιο σκοτεινό δωμάτιο του σπιτιού και γι αυτό έχει μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα.

Αυτή η πόρτα είναι η πόρτα που οδηγεί στο κελάρι. Είναι κόκκινη τώρα ενώ κανονικά ήταν βαμμένη στο χρώμα του τοίχου , έτσι ώστε να μην ξεχωρίζει.

Αυτή η πόρτα είναι η μοναδική είσοδος και έξοδος των υπηρετών στο σπίτι. Και μάλιστα ήταν σχεδόν μισό μέτρο πιο κοντή.

Καταλαβαίνετε γιατί;

Έτσι ώστε οι υπηρέτες να σκύβουν για να μπουν στο σπίτι, για να θυμούνται πάντα οτι είναι υπηρέτες και άρα κατώτεροι.

Οι υπηρέτες του σπιτιού έρχονται κάθε πρωί με την άμαξα από το κτήμα του Κόντε Σπύρου στο Γαστούνι (10 χλμ μακριά) και φεύγουν αργά το βράδυ οταν τελειώσουν όλες τις δουλειές.

Πραγματικά ήταν μια καταπληκτική εμπειρία. Η Λαμπρινή που ήταν η ξεναγός μας και τις δυο φορές, ήταν γλυκύτατη ,χαμογελαστή και ακούραστη. Μας έλυσε όλες τις απορίες και μας είπε πολλές λεπτομέρειες και πληροφορίες.

Φυσικά γράψαμε και σχόλια στο βιβλίο των επισκεπτών και τις 2 φορές που πήγαμε!!

Το Casa Parlante είναι απόλυτα απίστευτο!Είναι μια απο τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου και νομίζω αξίζει ένα ταξίδι στην Κέρκυρα μόνο για να πας εκεί.

Είναι μοναδικό και πραγματικά αξίζει να το επισκεφτείτε αν πάτε στην Κέρκυρα.

Θα βρείτε το Casa Parlante σε αποσταση λιγων λεπτων απο το Λιστόν και είναι ανοιχτό καθημερινά από τις 10:00 εώς τις 6:00.

Εισητήρια:

Ενήλικοι: 10 €
Παιδιά (5-14 ετών): 6 €
Γκρούπ Ενήλικωv(10 ατόμων και άνω): 6 €
Γκρούπ μαθητών Σχολείων: 5 €
Παιδιά κάτω των 4ετών: Δωρεάν

Αξίζει επίσης να σημειώσω οτι  είναι μία από τις νικήτριες ιδέες του Ελληνικού Βραβείου Επιχειρηματικότητας 2013, με την ονομασία “Corfu Living History”.

Πιστεύω οτι ένα τέτοιο ιδιαίτερο μουσείο θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε πόλη της Ελλάδας έτσι ώστε να βλέπουμε τον τρόπο ζωής των κατοίκων της και να μαθαίνουμε την ιστορία της.

Πως σας φάνηκε ; Θα σας άρεσε να το επισκεφτείτε;

Αν πάτε στην Κέρκυρα, μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε και το ενυδρείο στην Παλαιοκαστρίτσα. Δείτε το εδώ.

The post Casa Parlante – Η ιστορία ζωντανεύει appeared first on Two Boys and Hope.

Το Corfu Aquarium – το ενυδρείο της Κέρκυρας είναι ένα μικρό διαμαντάκι που σίγουρα αξίζει να επισκεφτείτε αν βρεθείτε στο όμορφο νησί της Κέρκυρας. Βρίσκεται στην Παλαιοκαστρίτσα κοντά στην παραλία και είναι ανοιχτό από τις 10 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα.

Το ενυδρείο είναι μικρό αλλά έχει αρκετά πράγματα να δεις. Και η ευγενέστατη ξεναγός μας, μας εξήγησε τα πάντα για τους κάτοικους του ενυδρείου και έλυσε όλες μας τις απορίες.

Τα πλάσματα που φιλοξενεί το ενυδρείο ανήκουν σε 3 κατηγορίες: Τοπική θαλάσσια ζωή, διεθνή ερπετά και διεθνή αμφίβια.

Στην τοπική θαλάσσια ζωή είδαμε ψάρια και πλάσματα της θάλασσας που συναντάμε κυρίως στη Μεσόγειο και φυσικά και στην Κέρκυρα.

Δεν θυμάμαι πως το λένε αυτό το τεράστιο ιγκουάνα αλλά ο Νικόλας ξετρελάθηκε!! Και με την ευκαιρία το χάιδεψε κιόλας!

Στα διεθνή αμφίβια είδαμε κυρίως σαλαμάνδρες και βατραχάκια. Στα διεθνή ερπετά είδαμε φίδια, σαύρες ,χελώνες ακόμα και έναν μικρό κροκόδειλο.

Το βγάλαμε από τη γυάλα για να το αγγίξουμε.. Πολύ πολύ περίεργη αίσθηση..

Οφείλω επίσης να τονίσω πόσο καθαρά ήταν τα ενυδρεία και οι γυάλες και πόσο φροντισμένα φαίνονταν τα ζώα και τα θαλάσσια πλάσματα.

Και πόσο χαμογελαστό και φιλικό το προσωπικό του ενυδρείου που έκανε τις ξεναγήσεις.

Μπορείς να κλείσεις εισιτήρια για το Corfu Aquarium On line ή στην είσοδο του ενυδρείου. Εμείς βρήκαμε εισιτήρια σε συνδυασμό με βόλτα με καραβάκι και τελικά προτιμήσαμε αυτό.

Οι τιμές τους για τα εισιτήρια είναι αυτές :

Στην έξοδο του Corfu Aquarium υπάρχει κατάστημα με είδη δώρων και cafe Με υπέροχη θέα στη θάλασσα.

Το κατα ευχαριστηθήκαμε και δεν βαρεθήκαμε ούτε λεπτό! Το συστήνουμε ανεπιφύλακτα !!! Είμαι σίγουρη οτι θα σας μαγέψει!

Travel tip: Η επίσκεψη στο ενυδρείο μπορεί να συνδυαστεί με μπάνιο στα κρυστάλλινα νερά της Παλαιοκαστρίτσας και βόλτα με τα καραβάκια στους τριγύρω βράχους.

Ελπίζω να σας άρεσε η επίσκεψή μας στο Corfu Aquarium.

Αν πάτε στην Κέρκυρα να μη χάσετε την ευκαιρία να το επισκεφτείτε.

The post Corfu Aquarium – Το ενυδρείο της Κέρκυρας appeared first on Two Boys and Hope.

Για την ιστορία :

Ο Παλαιός Παντελεήμονας χτίστηκε σε υψόμετρο 450 μέτρων στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Ολύμπου, περίπου στα τέλη του 14ου αιώνα. Στη δεκαετία του ΄50 σχεδόν ερήμωσε αφού εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους, οι οποίοι μετακόμισαν μαζικά, 6 χιλιόμετρα πιο κάτω, δημιουργώντας τον πολύ μεγαλύτερο οικισμό του Νέου Παντελεήμονα . Τη δεκαετία του 1980 όμως αναπαλαιώθηκε ο οικισμός και άρχισε μια απίστευτη τουριστική ανάπτυξή .

Σήμερα ο Παλαιός Παντελεήμονας είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός, καθώς αποτελεί ένα από τα καλύτερα δείγματα παραδοσιακής μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής στη βόρεια Ελλάδα.

Fun fact : Στις αρχές του 1980 γυρίστηκαν εκεί σκηνές της ταινίας “Μεγαλέξαντρος” του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, ενώ το 2008 για την τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος “Ματωμένα Χώματα” της Διδούς Σωτηρίου από τον σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη.

Στα φοιτητικά μου χρόνια ήταν αγαπημένος μου προορισμός με φίλους και παρέες. Καταφέραμε πρόσφατα να τον επισκεφτούμε με το Νικόλα και οφείλω να ομολογήσω οτι είναι ακόμα πιο όμορφα από οτι θυμόμουν.

Αφήσαμε το αυτοκίνητο έξω από τον οικισμό και συνεχίσαμε με τα πόδια μέσα στα λιθόστρωτα δρομάκια μέχρι το κέντρο του χωριού.

Αυτή η μεγάλη πινακίδα δείχνει κατατοπιστικότατα το δρόμο για να βρεις τα πάντα στο χωριό.

Εκεί γύρω από την πλατεία και την εκκλησία υπάρχουν παραδοσιακές ταβέρνες και καφετέριες.

Υπάρχουν επίσης όμορφα μικρά μαγαζάκια με μέλι, γλυκά του κουταλιού, τσάι και βότανα.

Μικρές λεπτομέρειες αγάπης και φροντίδας υπάρχουν παντού σε όλο το χωριό ..

Ο Παλαιός Παντελεήμονας είναι εξαιρετική επιλογή για εκδρομή κάθε εποχή του χρόνου. Η κοντινή του απόσταση από την πόλη μας τον κάνει ιδανικό προορισμό και για ημερήσια εκδρομή.

Εμείς τον χαρήκαμε μέσα σε φθινοπωρινά χρώματα και ήταν πραγματικά πανέμορφα.

Ήταν μια υπέροχη εκδρομή και μια ευκαιρία να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα μας.

Σίγουρα θα τον επισκεφτούμε ξανά.

The post Παλαιός Παντελεήμονας Πιερίας – Ένα χωριό σαν παραμύθι appeared first on Two Boys and Hope.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου (Natural History Museum) είναι τόσο καταπληκτικό που του αξίζει μια ολόκληρη ανάρτηση με πολλές πολλές φωτογραφίες!! (ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Πραγματικά πολλές όμως!!!)


Οι φωτογραφίες επιτρέπονται σε όλα τα εκθέματα. Βγάλαμε άπειρες και πραγματικά δυσκολεύτηκα να διαλέξω…

Το Μουσείο στεγάζει 80 εκατομμύρια εκθέματα από τον φυσικό κόσμο, είναι χωρισμένο σε 4 ζώνες και σε πέντε κύριες συλλογές: βοτανική, εντομολογία, ορυκτολογία, παλαιοντολογία και ζωολογία. 
Είναι ένα παγκοσμίου φήμης κέντρο έρευνας που ειδικεύεται στην ταξινόμηση, αναγνώριση και διατήρηση των δειγμάτων. Πολλές από τις συλλογές έχουν μεγάλη ιστορική, και επιστημονική αξία όπως τα δείγματα που συνέλεξε ο Κάρολος Δαρβίνος του οποίου το άγαλμα κοσμεί το Hintze Hall. 

Γενικές πληροφορίες: Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας βρίσκεται στο South Kensington. Ο κοντινότερος σταθμός μετρό είναι ο South Kensington στις γραμμές District, Piccadilly και Circle. Η έξοδος του μετρό είναι λιγότερο από πέντε λεπτά περπάτημα μέχρι το μουσείο και φυσικά υπάρχουν ταμπέλες που σε οδηγούν εκεί. 


Το Μουσείο είναι ανοιχτό κάθε μέρα από τις 10:00 το πρωί μέχρι τις 17:50 το απόγευμα (τελευταία είσοδος στις 17:30) και η είσοδος είναι εντελώς και παντελώς Δ Ω Ρ Ε Α Ν !!! (Τέλειο;;;) 
Πληρώνεις μόνο για να επισκεφτείς τις προσωρινές εκθέσεις που κάνουν κατά καιρούς. Όταν πήγαμε εμείς είχε το Life in the Dark αλλά δεν μπήκαμε εκεί. 

Εμείς το επισκεφτήκαμε το πρωί της δεύτερης μέρας μας στο Λονδίνο. Οι ουρές φαίνονται τεράστιες και ατελείωτες αλλά δεν είναι. Προχωράνε πάρα πολύ γρήγορα και περιμέναμε το πολύ μισή ώρα. Στην είσοδο γίνεται έλεγχος σε τσάντες και σε σκανάρουν. 

Μπήκαμε από την είσοδο στο Exhibion Road και το πρώτο πράγμα που είδαμε είναι ο σκελετός αυτού του υπέροχου στεγόσαυρου!!!  

Είναι ο πληρέστερος σκελετός στεγόσαυρου που έχει βρεθεί ποτέ. Τρία μέτρα ψηλός και σχεδόν έξι μέτρα μακρύς.. είναι το πιο εντυπωσιακό καλωσόρισμα για όλα αυτά που θα δεις. 

Μπορείς να αγγίξεις κάποια από τα εκθέματα που έχουν ειδική σήμανση. Αυτό είναι ομοίωμα μιας από τις πλάκες στην πλάτη του στεγόσαυρου. 


Μετά το στεγόσαυρο στο Earth Hall μπαίνουμε στις ζώνες του μουσείου. 


Κόκκινη ζώνη: Στο ισόγειο έχει εκθέματα σχετικά με την εξέλιξη του ανθρώπου. 

Κρανία, σκελετούς και ομοιώματα από προϊστορικούς ανθρώπους. Πόσο διαφορετικοί αλλά και πόσο όμοιοι με εμάς. Πραγματικά εντυπωσιακή η εξέλιξη του είδους μας.  

Ανεβαίνοντας την κυλιόμενη σκάλα μέσα από τον πυρήνα της γης φτάνεις στον πρώτο και δεύτερο όροφο που περιλαμβάνει εκθέματα σχετικά με σεισμούς και ηφαίστεια και θησαυρούς της γης.  Τρομερή η αίσθηση να περνάς από μέσα.. 

Είδαμε διάφορα πετρώματα, τους φλοιούς της γης και μάθαμε μερικά πράγματα για τους σεισμούς.

Είχε και προσομοιωτή για σεισμούς και είδαμε πως ήταν ο σεισμός που έγινε στην Ιαπωνία πριν μερικά χρόνια. 


Βγαίνοντας από την κόκκινη ζώνη έχει διάφορα απολιθώματα.. 

Και μετά συνεχίζουμε στην Πράσινη ζώνη: Είναι στο ισόγειο μετά την κόκκινη ζώνη. Περιλαμβάνει πουλιά,  έντομα και απολιθώματα θαλάσσιων ερπετών. 

Πραγματικά εντυπωσιακά και φτιαγμένα τέλεια και με κάθε λεπτομέρεια.. 

Αυτό το θηλαστικό έχει φυσικά εκλείψει και πέρα από τον τεράστιο σκελετό του δεν ξέρουμε πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του. 

Τα απολιθώματα των θαλάσσιων ερπετών είναι τόσο εντυπωσιακά που μένεις με ανοιχτό το στόμα.. Κλείνεις τα μάτια και τα φαντάζεσαι να κολυμπάνε στη θάλασσα.. και ευτυχώς δεν θα τα συναντήσεις… 

Μετά την πράσινη ζώνη βρίσκεται το Hintze Hall, το υπέροχο αίθριο με τον σκελετό της μπλε φάλαινας -σήμα κατατεθέν του μουσείου με το όνομα Hope !!! 

Από τα πιο εντυπωσιακά και καταπληκτικά πράγματα που έχω δει στη ζωή μου..  
Σου κόβει την ανάσα… Ένας σκελετός 25 μέτρα μακρύς που αποτελείται από 221 κόκαλα , αιωρείται από πάνω σου..

Στις γύρω εσοχές έχει σκελετούς από δεινόσαυρους και μαμούθ. 

Και βρήκαμε και το πιο τεράστιο κοράλλι ever!!! 

Μπλε ζώνη: Νομίζω η ζώνη που αγαπάνε οι περισσότεροι επισκέπτες. Περιλαμβάνει ψάρια, αμφίβια, ερπετά, θηλαστικά και κυρίως τους δεινόσαυρους!!! 

Η αίθουσα των δεινοσαύρων έχει ολόκληρους σκελετούς να αιωρούνται από πάνω σου.. 


Όπως κι ένα τεράστιο κεφάλι Τ-Rex .. με απίστευτες λεπτομέρειες!!! 

Ακολουθώντας τη διαδρομή μαθαίνουμε λεπτομέρειες για το σώμα τους, τη διατροφή και τη ζωή τους.. 

Τα ομοιώματα των δεινοσαύρων είναι πολύ εντυπωσιακά!! 

Με το βασιλιά όλων τον κινούμενο T-Rex.Τεράστιος και τρομερός.. Έτσι όπως κουνιόταν σαν να σε κοιτούσε.. Μπρρρρ.. 

Αναμφίβολα ο σταρ των δεινοσαύρων!!! 


Η μπλε ζώνη συνεχίζεται με τα θηλαστικά τα οποία είναι εξίσου φανταστικά αλλά τα αγόρια ήταν ξεθεωμένα οπότε δεν τα καλοείδαμε. Όπως και την πορτοκαλί ζώνη παρακάτω. Απλά ρίξαμε μια ματιά.. (Ίσως και κάτι για να έχουμε να ξαναδούμε όταν ξαναπάμε εεε ;;)

Πορτοκαλί ζώνη: Το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι ο κήπος άγριας ζωής που μπορείς να δεις διάφορα εκθέματα με φυτά και ζώα, όπως επίσης και το Darwin’s Centre Cocoon που έχει διαδραστικές δραστηριότητες και ενδιαφέροντα εκθέματα για παρατήρηση. 


Μέσα στο μουσείο υπάρχει cafe με γλυκές και αλμυρές λιχουδιές. Κάναμε στάση για γλυκό και καφέ για να πάρουμε μια ανάσα..  


Υπάρχουν επίσης gift shop με απίθανα δωράκια από κάθε ζώνη.. Λίγο τσουχτερές οι τιμές αλλά αν σκεφτείς οτι η είσοδος είναι δωρεάν, τότε αξίζει να πάρετε ένα μικρό ενθύμιο. 

Υπολογίστε οπωσδήποτε ένα δίωρο-τρίωρο για το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου (Natural History Museum). 


Είναι τόσο καταπληκτικά όλα αυτά που είδαμε που πραγματικά εύχεσαι να είχες 1000 μάτια για να τα δεις όλα!!! Δεν ξέραμε που να πρωτοκοιτάξουμε..και τι να χορτάσουμε.. 
Ο κόσμος μας είχε και έχει τόσο υπέροχα και μαγευτικά πράγματα και πλάσματα.. Και πόσα από αυτά θα έχουμε άραγε την ευκαιρία να ξαναδούμε;; 
Το Μουσείο μας άφησε σούπερ εντυπωσιασμένους και γοητευμένους. 
Είναι οπωσδήποτε Must να το επισκεφτείτε αν πάτε Λονδίνο. 

The post Το Μουσειο Φυσικης Ιστοριας του Λονδινου appeared first on Two Boys and Hope.

in English soon 

Το πόσο ανυπομονούσαμε γι’ αυτό το ταξίδι δε λέγεται.. 

Ειδικά εγώ που λατρεύω τα ταξίδια αλλά τα τελευταία χρόνια δεν είχα καταφέρει να πάω πουθενά (new year’s resolution :να αλλάξει αυτό!!) 

Αλλά και ο Νικόλας που θα ήταν το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό.

Το είχαμε κανονίσει ήδη από τον Οκτώβριο να περάσουμε τις γιορτές στο Leeds μαζί με τους κουμπάρους μας – το νονό του Νικόλα και την οικογένειά του. (άλλη ιστορία αυτή)

Και εννοείται πως έπρεπε οπωσδήποτε να πάμε και Λ ο ν δ ί ν ο!!! 

Και μείναμε 3 υπέροχα βράδια και 4 μοναδικές μέρες.. 

Φτάσαμε Λονδίνο με το τρένο από το Leeds ,αργά το πρωί της Κυριακής 27 Δεκεμβρίου. 


Άφιξη στο σταθμό του Kings Cross και στάση στην πλατφόρμα 9 και 3/4 (αν είσαι Potterhead -δηλαδή φαν του Harry Potter σίγουρα την ξέρεις)

Ανάμεσα στις πλατφόρμες 9 και 10 έχει ανοίξει ένα μαγικό κατάστημα με είδη Harry Potter : The Harry Potter shop at platform 9 3/4. Εκεί θα βρεις οτι τραβάει η ψυχή ενός μικρού ή μεγάλου potterhead. Και φυσικά στο τοίχο υπάρχει ένα καροτσάκι με βαλίτσες που περνάει τη μαγική πλατφόρμα και μπορείς να βγεις φωτογραφίες. 

Δυστυχώς οι ουρές ήταν ατελείωτες μιας και είχαμε φτάσει σε ώρα αιχμής αλλά μπορέσαμε και βγάλαμε φωτογραφίες από την έξω πλευρά. 

Βαλίτσες στο χέρι και φύγαμε για στο σταθμό West Brompton και το ξενοδοχείο μας που ήταν σε μια πολύ πολύ γραφική γειτονιά -ακριβώς δίπλα στη στάση του μετρό και σούπερ κοντά στο κέντρο!!!

 Ίσα ίσα να αφήσουμε τις βαλίτσες μας και φύγαμε για London Eye- Το μάτι του Λονδίνου. 

———————————————————————————————————————-

Το Μάτι του Λονδίνου είναι μια γιγαντιαία ρόδα-τροχός στη νότια όχθη του ποταμού Τάμεση στο Λονδίνο. Η κατασκευή έχει ύψος 135 μέτρα και ο τροχός έχει διάμετρο 120 μέτρα. Πάνω το βρίσκονται 32 θάλαμοι που χωράνε 25 άτομα ο καθένας. Η πλήρη περιστροφή διαρκεί περίπου 30 λεπτά με μικρές στάσεις για να θαυμάσουμε την πανοραμική θέα. Το εισιτήριο κοστίζει περίπου 29 ευρώ το άτομο. (λεπτομέρειες σε σούπερ ταξιδιωτική ανάρτηση)

———————————————————————————————————————-

Για να φτάσουμε στο London Eye έπρεπε να διασχίσουμε τη γέφυρα Westminster περνώντας και από το Big Ben. Το οποίο βρίσκεται υπό συντήρηση -επισκευή και κρύβεται πίσω από σκαλωσιές. 

Ο κόσμος απίστευτος αλλά περιμέναμε περίπου μισή ώρα στην ουρά για να ανεβούμε.. Πριν σου επιτρέψουν την είσοδο στο μάτι, ελέγχουν την τσάντα σου και σε σκανάρουν. 

Η θέα από ψηλά είναι απίστευτη!!! 

Εξοπλισμένοι με φωτογραφικές μηχανές και κινητά για να αποτυπώσουμε αυτό το θέαμα.. 

Και μετά το London Eye, το πρόγραμμα είχε στάση για φαγητό και βόλτα στους δρόμους του Λονδίνου. 

Oxford street..  από τους πιο γνωστούς εμπορικούς δρόμους του Λονδίνου… Κόσμος παντού.. Στολισμένοι δρόμοι με φωτάκια.. Καταπληκτικές βιτρίνες.. Τα γνωστά κόκκινα διώροφα λεωφορεία!!

Κάναμε στάση στο Disney store του Λονδίνου.. Η χαρά του παιδιού!!

Ο πιγκουίνος -σερβιτόρος της Mary Poppins!!! Αγαπώ!!!

Ήταν μια πραγματικά γεμάτη υπέροχη μέρα!!!

 Είδαμε τόσα όμορφα πράγματα.. Το Μάτι του Λονδίνου, το Μπιγκ Μπεν, τον ποταμό Τάμεση.. 

Μπήκαμε στο μετρό του Λονδίνου, το παλιότερο στον κόσμο.. Περπατήσαμε στους στολισμένους δρόμους του.. 

Είδαμε ανθρώπους από όλο τον κόσμο.. 

Δοκιμάσαμε φαγητά και γλυκά.. 

Και το αγαπήσαμε πολύ.. Από την πρώτη κιόλας μέρα!!! 

{Έχω πολλά ακόμα να σας δείξω από τις βόλτες μας στο Λονδίνο- stay tuned} 

The post Welcome to London !!! – Day 1 appeared first on Two Boys and Hope.

The post Πάμε βόλτα στο Κτήμα Περέκ appeared first on Two Boys and Hope.

Είχα βρεθεί στη Νάουσα μια Κυριακή της Αποκριάς..πολλά πολλά χρόνια πριν και το είχα ξαναζήσει όλο αυτό.. Και να που ήρθε η ευκαιρία να το ξαναζήσω με τα αγόρια μου.. 

Πρωί πρωί την Κυριακή… αφήσαμε τη βροχερή Θεσσαλονίκη και φτάσαμε στη Νάουσα… σε μια ώρα και κάτι. 

Τα μπαλκόνια των σπιτιών στόλιζαν μάσκες γενίτσαρων.. 

Ανεβήκαμε προς το κέντρο της Νάουσας για να κάνουμε βόλτα περιμένοντας να αρχίσει το δρώμενο. 

Το δρώμενο αυτό ξεκίνησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και λειτούργησε σαν ένας τρόπος επικοινωνίας με τους αντάρτες και αντίστασης κατά των Τούρκων και συνεχίζεται να τελείται με την ίδια τελετουργία μέχρι σήμερα. 

Νέοι άντρες , ντυμένοι με την παραδοσιακή στολή του γενίτσαρου , φορώντας προσωπείο συγκεντρώνονται δημιουργώντας ένα μπουλούκι. 

Ο αρχηγός της κάθε ομάδας με συνοδεία οργάνων πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας κι άλλους γενίτσαρους. Οι υπόλοιποι  περιμένουν έξω από το σπίτι , σηκώνουν τα χέρια ψηλά και κουνάνε το θώρακά τους κάνοντας τα φλουριά στο στήθος τους να κουδουνίζουν.

Το μπουλούκι πηγαίνει στο δημαρχείο για να πάρει άδεια από το δήμαρχο για να χορέψει στους δρόμους της πόλης. 

Κάθε μπουλούκι έχει και μια “μπούλα”.. Μια νύφη δηλαδή..που όμως είναι αγόρι ντυμένο με τη γυναικεία στολή. 

Το μπουλούκι ακολουθεί το δρομολόγιο μέσα στην πόλη μαζεύοντας τα μέλη του.. μαζί με τους οργανοπαίχτες κι ένα πλήθος κόσμου να ακολουθεί.. 

Ακολουθήσαμε κι εμείς τους γενίτσαρους  στις διάφορες γειτονιές της πόλης.. 

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να τους βλέπεις να χορεύουν με την στολή τους..τα προσωπεία και τα σπαθιά τους.. 

 

Σα να είναι βγαλμένοι από άλλη εποχή.. Νιώθεις ένα δέος.. που βλέπεις ολοζώντανο ένα κομμάτι ελληνικής παράδοσης να περνάει από μπροστά σου.. 

Και πόσο συγκινητικό που έβλεπες μικρά αγόρια κάθε ηλικίας να συνεχίζουν αυτήν την παράδοση.. 

Τα μπουλούκια των γενίτσαρων γυρνάνε μέσα στη Νάουσα χορεύοντας και καταλήγουν το απόγευμα πια, στα Αλώνια, όπου βγάζουν τις μάσκες τους και γλεντάνε μαζί με τον κόσμο. Δεν τους ακολουθήσαμε σε όλη τη διαδρομή γιατί ο Νικόλας δεν άντεχε άλλο.. Όμως τουλάχιστον πήραμε μια γεύση..

 

Είδαμε και την  Αράπιτσα, το ιστορικό ποτάμι της Νάουσας.. 

Ένα ιδιαίτερο έθιμο που αξίζει να δείτε… Και μια πόλη που αξίζει να επισκεφτείτε.. Εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε για να την εξερευνήσουμε και για να δούμε και το άλσος του Αγίου Νικολάου.. Ένα υπέροχο μέρος που έχω να επισκεφτώ από παιδί (κάθε σχολείο της Θεσσαλονίκης που σέβεται τον εαυτό του έχει έρθει τουλάχιστον μια φορά ημερήσια εκδρομή)

Καλή Σαρακοστή!!

The post Κυριακή της Αποκριάς στη Νάουσα appeared first on Two Boys and Hope.

Όταν φτάσαμε – παρόλο που ήταν πρωί ακόμα- είχε πάρα πολύ κόσμο… Οικογένειες και παρέες είχαν πιάσει τα ξύλινα τραπέζια που είναι σκορπισμένα κάτω από τα δέντρα… Τραγούδια ακούγονταν από τα αυτοκίνητα.. Παιδιά έτρεχαν με μπάλες και ποδήλατα… έπαιζαν στα ρηχά νερά… στην ξύλινη παιδική χαρά.. Μια γιορτή στο δάσος.. 

Πικραλίδες… Ο Νικόλας τρελαίνεται να τις φυσάει… 

Έβλεπες παντού μούσκαρι… Τα μικρά μωβ λουλουδάκια.. ξεφύτρωναν ανάμεσα στις φυλλωσιές.. 

Πήγαμε για εξερεύνηση και βρήκαμε και μια όμορφη ξύλινη γέφυρα..

Και μετά τη βόλτα στο δάσος πήγαμε για φαγητό σε μια τοπική ταβέρνα με έναν υπέροχο κήπο και με παιδική χαρά. 

Τα αγόρια μου έπαιξαν στην παιδική χαρά μέχρι να ετοιμαστεί το τραπέζι μας…

Μέχρι και μίνι γηπεδάκι είχε η ταβέρνα.. Και μπορεί να μην ευχαριστηθήκαμε από φαγητό και εξυπηρέτηση … (που λόγω της ημέρας έπασχε πάρα πολύ..) αλλά τουλάχιστον τα αγόρια, μεγάλα και μικρά, ευχαριστήθηκαν παιχνίδι…

Και η μέρα μας έκλεισε με καφεδάκι και το πρώτο παγωτό της σεζόν για το Νικόλα… Μπανάνα και σοκολάτα.. σε ένα σούπερ ζαχαροπλαστείο στον Άγιο Βασίλειο.

Και φυσικά μαζέψαμε και αγριολούλουδα για το στεφάνι μας… 

Ο Μάιος μας έφτασε… 

Καλό μήνα σε όλους…

The post Βόλτα στα Πλατανάκια- Γερακαρού appeared first on Two Boys and Hope.

 

Και μετά κατηφορίσαμε προς την πλατεία. 

Γι’ αυτό το πανηγύρι είχα ακούσει ωραία πράγματα και ήθελα από πέρυσι να πάω..Έχοντας πάει και σε γιορτή κάστανου στα Πετροκέρασα πριν μερικές εβδομάδες.. έχω να πω ότι ψηφίζω δαγκωτό Πετροκέρασα !! Καταρχήν μου άρεσε περισσότερο η πλατεία στα Πετροκέρασα..μου φάνηκε περισσότερο γραφική απ’ ότι στο Λιβάδι.. Είχαμε πάει και αρκετά νωρίς και πήραμε όλοι κάστανα ψητά και δοκιμάσαμε κρασί. Είχα αγοράσει και κάστανα -που ήταν και πεντανόστιμα- με 3 ευρώ το κιλό. Ο κόσμος ήταν αρκετός αλλά μπορέσαμε να κάνουμε βόλτα και να καθίσουμε κάπου κι ας ήμασταν και μεγάλη παρέα..
Στο Λιβάδι γινόταν πανικός…δεν χωρούσες να περάσεις. Τα κάστανα τα μοίραζαν παιδάκια (κυριολεκτικά παιδάκια του δημοτικού) που ναι μεν ήταν χαριτωμένα αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τόσο γρήγορα..Είχε ουρά τουλάχιστον 50-60 ατόμων και εμείς δεν μπορούσαμε να στηθούμε τόση ώρα..οπότε και δεν πήραμε.. Και δεν αγόρασα κάστανα γιατί ήταν ακριβότερα απ’ ότι στα Πετροκέρασα..  Μέχρι να αρχίσουν τα χορευτικά συγκροτήματα κάναμε μια βόλτα μέσα στο χωριό… Ο Αντώνης είχε ήδη αρχίσει να γκρινιάζει..που ήρθαμε τόσο μακρυά, και πόση βενζίνη ξοδέψαμε και δεν έχει τίποτα εδώ και τέτοια..
Βρήκαμε όμως βατόμουρα..

Εγώ πάλι που εκτός που είμαι φύση αισιόδοξη και αξιαγάπητη, ξαναβρίσκω μαζί με τη Νικόλα και ξαναζώ την τρελή μου παιδική ηλικία..(χεχε) είχα ξετρελαθεί με τα φοβερά χρώματα που είχαν τα δέντρα γύρω από το χωριό.. Απίστευτα κόκκινα και καφέ και κίτρινα και πορτοκαλιά και πράσινα.. 

Υπέροχα φθινοπωρινά χρώματα.. Οπότε βγήκαμε από το χωριό να δούμε λίγη φθινοπωρινή φύση και να βγάλουμε και καμιά φωτογραφία..χεχε

Πήραμε ένα χωματόδρομο και προχωρήσαμε για να δούμε που θα μας βγάλει.. Εγώ μες στην καλή χαρά..Να βλέπω τα δέντρα…

κάτι λουλουδάκια…

 τα υπέροχα φθινοπωρινά φύλλα..

Ήθελα να κυλιστώ πάνω σαν ασβός (χαχα..άραγε κυλιούνται οι ασβοί..;;)

Τελικά κάναμε μια στάση σένα πολύ πολύ όμορφο σημείο..

και βγάλαμε φωτογραφίες παίζοντας με τα φύλλα.. Ο Νικόλας τρελάθηκε..

 

The post Βόλτα στο Λιβάδι… appeared first on Two Boys and Hope.