Η γιορτή του έρωτα σήμερα..η γιορτή των ερωτευμένων όλου του κόσμου…Η αλήθεια είναι οτι δεν είμαι fan της συγκεκριμένης γιορτής…Και δεν θυμάμαι να ήμουν και ποτέ…Ούτως ή άλλως είναι ξενόφερτη Αμερικανιά (γλυκιά μεν αλλά Αμερικανιά δε…) που την έχουμε ενσωματώσει κι εμείς…Βέβαια εκεί στο εξωτερικό (όπως έχω παρατηρήσει στα ξένα μαμαδόblog)  

…δεν είναι απλά η γιορτή του έρωτα και των ερωτευμένων..αλλά της ΑΓΑΠΗΣ και των αγαπημένων…Τι εννοώ;; Εννοώ οτι δίνουν κάρτες, δωράκια, καρδούλες..(χειροποίητα κατά προτίμηση..) όχι μόνο στον αγαπημένο ή την αγαπημένη τους αλλά και τα παιδιά δίνουν στους φίλους τους στο σχολείο,στις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, οι γονείς στα παιδιά τους, και γενικά δηλαδή ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΓΑΠΑΝΕ !!
Ναι το ξέρω είναι -πλέον- μια εντελώς εμπορευματοποιημένη γιορτή…Άλλωστε εδώ και μέρες έχουν γεμίσει όλα τα μαγαζιά με κόκκινες καρδιές και λούτρινα αρκουδάκια…(Οκ ας δουλέψουν και λίγο τα μαγαζιά…) και από παντού μας βομβαρδίζουν με προτάσεις για την ιδιαίτερη αυτή ημέρα…
Κι εκεί ακριβώς θέλω να καταλήξω…

Να διαλέγεις την αγαπημένη του ταινία  για να τη δείτε μαζί…
Να τον κρατάς από το χέρι..
Να κοιμόσαστε αγκαλιά…
Να του δίνεις την πρώτη μπουκιά από το πιάτο σου (για να δοκιμάσει) και την τελευταία (επειδή του άρεσε)
Να τον στηρίζεις..
Να χαίρεστε μαζί την κάθε μέρα και την κάθε στιγμή… 
Να τον προστατεύεις…
Να τον σέβεσαι…
Να τον εκτιμάς.. 
Να πίνετε μαζί τον καφέ σας το πρωί..
Να τον δέχεσαι με όλα τα ελαττώματα και τις παραξενιές του.. 
Να του κάνεις εκπλήξεις..
Να γελάτε μαζί…

Κι αν σου φέρει σήμερα ένα λουλούδι ή ένα μπαλόνι ή ένα αρκούδι…να μην είναι  λόγω της σημερινής ημέρας αλλά επειδή σ’ αγαπάει κάθε μέρα…

Αντώνη μου σ’ άγαπάω..
ακόμα κι όταν είσαι γκρινιάρης  
και σ’ αγαπάω ακόμα περισσότερο γιατί εσύ μου χάρισες τον ΕΡΩΤΑ της ζωής μου …
το Νικόλα μας !!! 

 

The post Της αγάπης… appeared first on Two Boys and Hope.