Κι εκεί που το είχα πάρει απόφαση ότι φέτος δεν θα δουλέψω πουθενά τελικά..( Αφού έψαχνα τόσο καιρό και δουλειά..τίποτα..) Να σου  ένα τηλεφώνημα Κυριακή βράδυ από ένα φροντιστήριο που είχα στείλει βιογραφικό το Σεπτέμβριο…Πήγα χτες το μεσημέρι να με δουν και το απόγευμα με πήραν τηλέφωνο να ξαναπάω για να πάρω το πρόγραμμα και μερικά βιβλία και να μου πουν και μερικά πράγματα για τη φιλοσοφία του φροντιστηρίου. Οι ώρες δεν είναι βέβαια πολλές, μόλις 14 και θα πηγαίνω καθημερινά…Και εννοείται χωρίς ένσημα και ασφάλεια. (ναι το ξέρω οτι απαγορεύεται αλλά όταν το πρώτο πράγμα που σε ρωτάνε είναι αν θέλεις ασφάλεια η σωστή απάντηση μάλλον είναι όχι. Αυτό είπα κι εγώ και με πήρανε προφανώς) Είναι που σε χτυπάνε στην ανάγκη σου – αυτό δεν μου αρέσει – και που περηφανεύονται οτι είναι μεγάλος όμιλος φροντιστηρίων…Ναι, οκ μεγάλος όμιλος και ωραία φιλοσοφία αλλά θα δουλεύω μαύρα φέτος οπότε μάλλον ο όμιλος δεν είναι και πολύ τυπικός έτσι;; Όπως και να έχει εγώ θα είμαι τυπική και θα φροντίζω τους πελάτες τους (ναι έτσι αποκάλεσαν τους μαθητές τους) για να είναι χαρούμενοι και να ξαναέρθουν. Εμένα το μόνο που με νοιάζει στην τελική είναι να κάνω καλά τη δουλειά μου και να με πληρώνουν στην ώρα τους γιατί έχουμε και έξοδα που τρέχουν…Σήμερα θα πάω πρώτη μέρα…Άραγε πως να είναι τα παιδιά…Ελπίζω να με συμπαθήσουν…Έχω και λίγο άγχος λες και διδάσκω για πρώτη φορά…Καλή σχολική μου χρονιά λοιπόν έστω και λιγάκι καθυστερημένα…!!!

The post Εργασία και χαρά… appeared first on Two Boys and Hope.