Για όσες δεν το ξέρετε..έχω σπουδάσει νηπιαγωγός…(Το λατρεύω φυσικά αλλά ποτέ δεν κατάφερα να δουλέψω με το πτυχίο μου..) Αυτό σημαίνει οτι στη σχολή μαζί με τα παιδαγωγικά και τις ψυχολογίες είχα και μαθήματα όπως..κουκλοθέατρο, εικονογράφηση παιδικού βιβλίου, ζωγραφική…και άλλα παρόμοια.. 
Ο Αντώνης -που έχει τελειώσει Πολυτεχνείο-με “κοροϊδεύει” για τη σχολή μου.. Οτι δεν είναι κανονική σχολή.. γιατί δεν είχαμε ούτε κτίρια τότε..αλλά κάτι άθλια λυόμενα σπιτάκια που έμπαζαν από παντού..Αλλά κυρίως γι’ αυτά τα μαθήματα…Γιατί ενώ αυτός έπρεπε να μάθει απίστευτα δύσκολα κατεβατά, εγώ πήγα  κυρία στο μάθημα κουκλοθεάτρου, είπα τη μία και μοναδική ατάκα μου (αυτήν είχα δηλαδή) ” Γιατί κλαις ποντικάκι..;;” Πήρα το 8ράκι μου κι έφυγα ευχαριστημένη…χαχα. Αυτή λοιπόν η ατάκα έχει μείνει παροιμιώδης και είναι οικογενειακό ανέκδοτο και για τον αδερφό μου (που επίσης σκιζόταν στο διάβασμα) και για τον Αντώνη φυσικά…


Που θέλω να καταλήξω με όλα αυτά ;; Ο Νικόλας έχει αυτά τα παιδικά εργαλεία..και μαζί ένα από αυτά τα κίτρινα κράνη του μηχανικού…Ο Αντώνης λοιπόν τον καθοδηγεί από τώρα στην επιλογή καριέρας…χαχα ..και ο Νικόλας πλέον όταν τον ρωτάς τι θα γίνει όταν μεγαλώσει λέει κατευθείαν: Μηχακός..δηλαδή..ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ !! 

The post “Μηχακός”.. appeared first on Two Boys and Hope.