Ο ύπνος είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ ανάλυση.. Υπάρχουν πολλές απόψεις και ιδέες και τρόποι..Αλλά τελικά κάθε οικογένεια νομίζω έχει το δικό της τρόπο για το που θα κοιμηθεί το παιδί..Δεν υπάρχει σωστός και λάθος..Υπάρχει απλά διαφορετικός..
Το δικό μας παιδί πάντως κοιμάται παντού εκτός από το κρεββάτι του..χαχα… 
Όταν ήταν μωρό ο Νικόλας κοιμόταν στην καλαθούνα του δίπλα στο κρεββάτι μας..Τον κοίμιζα εκεί μέχρι 4 μηνών περίπου. Μετά δεν χωρούσε πρώτον και δεύτερον είχα κι ένα φόβο μήπως γυρίσει και φάει και καμιά τούμπα..

Για να τον κοιμίσω τον έπαιρνα αγκαλιά και τον κουνούσα και τον νανούριζα… Το “Βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά” ήταν το σήμα-τραγούδι  κατατεθέν του ύπνου. Τις περισσότερες φορές δεν έφτανα ούτε μέχρι τη δεύτερη στροφή..
Το καλοκαίρι – το πρώτο του δηλαδή- που ήμασταν στο χωριό το περισσότερο διάστημα..κοιμόταν στο παρκοκρέββατο του, στην καλαθούνα ή και στο καρότσι του..

μέχρι και στην παραλία τον έπαιρνε ο ύπνος…(και άφηνε τη μαμά να κάνει μπάνιο ανενόχλητη..χεχε)

Γυρνώντας στη Θεσσαλονίκη έκανα προσπάθειες για το κρεββάτι του αλλά μάταια αφού ξυπνούσε με το που τον ακουμπούσα εκεί.. Δοκίμασα να τον τυλίγω σε σεντονάκι ή κουβερτούλα για να μην καταλαβαίνει οτι αλλάζει περιβάλλον και αγκαλιά.. Αλλά σιγά που θα πετύχαινε..Το μάτι γαρίδα και πάλι απ’ την αρχή..Άντε και το μεσημέρι καμιά φορά το πετύχαινα… Το βράδυ όμως;;; Το βράδυ είχαμε πανηγύρια..Να μην θέλει με τίποτα.. Να σηκώνεται στα κάγκελα και να φωνάζει..

Γενικότερα το κρεββάτι του..ούτε που να το δει.. Ξύπνιος κάθισε ελάχιστα..και κοιμισμένος ακόμα λιγότερο.. (Και τώρα που το σκέφτομαι..αν το ήξερα δεν θα του έπαιρνα και κρεββάτι..) Προσπάθησα πάντως να τον μάθω να κοιμάται εκεί με ένα σωρό τρόπους.. 
α) Τον έβαζα να ξαπλώσει, έσβηνα τα φώτα, έβαζα το μουσικό περιστρεφόμενο να χαζεύει…για να αποκοιμηθεί..
β) Τον έβαζα να ξαπλώσει, έσβηνα τα φώτα, του τραγουδούσα..
γ) Τον έβαζα να ξαπλώσει, έσβηνα τα φώτα, άφηνα το φωτάκι φεγγαράκι αναμμένο και τον άφηνα μόνο…
δ) Τον έβαζα να ξαπλώσει, έσβηνα τα φώτα, και καθόμουν κι εγώ εκεί μαζί του..
ε) όλα τα παραπάνω και σε διάφορες άλλες παραλλαγές… 
Τίποτα, τίποτα, τίποτα. Μέχρι και στρωματσάδα κοιμήθηκα δίπλα του για να συνηθίσει το δωμάτιο…Το έκανα το δωμάτιο του ..κατασκήνωση..χαχα…Και πάλι τζίφος..

Και δεν ήθελε από την αρχή να κοιμηθεί εκεί..αλλά κι αν τυχόν τον έπαιρνε ο ύπνος..ξυπνούσε μέσα στη νύχτα..Και μετά άντε να τον κοιμίσεις πάλι..Τον έπαιρνα μετά στο κρεββάτι μαζί μας και κοιμόταν μια χαρά.. Έτσι είναι τα παιδιά θέλουν τη μαμά και το μπαμπά τους..(και το κρεββάτι της μαμάς και του μπαμπά φυσικά..) Θέλουν ασφάλεια και σιγουριά για να κοιμηθούν..
Και τότε..τότε παρατήρησα οτι όσες φορές κοιμόταν στην αγκαλιά μου και τον έβαζα στον καναπέ δίπλα μου όσο εγώ έβλεπα τηλεόραση..δεν ξυπνούσε καθόλου..Και μερικές φορές με έπαιρνε κι εμένα ο ύπνος εκεί..και πάλι κοιμόταν όλη τη νύχτα..Έτσι απλά και ήρεμα.. 

Οπότε αρχίσαμε να κοιμόμαστε στο σαλόνι..Βάζαμε μαξιλάρια γύρω γύρω, φτιάχναμε οχυρό, στρώναμε το παπλωματάκι του..και τσουπ μέσα ο πρίγκηπας να κοιμηθεί..Καμιά φορά τον μεταφέραμε και μέσα στο δωμάτιο – μερικές φορές ξυπνούσε μετά από λίγο, μερικές όχι. 

Και μετά ξαναήρθε καλοκαίρι..Και ξανακατεβήκαμε στο χωριό -πέρυσι δηλαδή..Στο παρκοκρέββατο δεν ήθελε να κοιμηθεί με τίποτα..Φώναζε και προσπαθούσε να βγει.. Οπότε μία λύση υπήρχε..Στο διπλό κρεββάτι με τη μαμά και το μπαμπά…Δηλαδή μόνο με τη μαμά γιατί μετά από λίγο εκτόπισε το μπαμπά και μείναμε οι δυό μας! Κι εκεί κοιμόταν… όλο το βράδυ..Κανονικότατα!! Και ξυπνούσε την άλλη μέρα το πρωϊ..Υπέροχοι ύπνοι…Αγκαλιά με τη μαμά..

Και επιστροφή για άλλη μια φορά στη Θεσσαλονίκη..Και πάλι προσπάθειες για να κοιμηθεί στο κρεββάτι του..Αλλά που…Είχε καλομάθει δυο μήνες αγκαλιά με τη μαμά..Σιγά μην κοιμόταν μόνος του.. Και ήρθε και η μετακόμιση, και η αλλαγή περιβάλλοντος και το καινούριο δωμάτιο..Και ήρθε πάλι στο προσκήνιο η καλή λύση του καναπέ..χαχα..Ο Αντώνης δούλευε πολλές ώρες και γυρνούσε αργά..Εγώ μόνη με το Νικόλα..Οπότε στρώναμε παπλώματα, μαξιλάρια και κουβέρτες και χουχουλιάζαμε στον καναπέ..Και κοιμόμασταν εκεί..Ο Νικόλας κι εγώ..Καμιά φορά μας έπαιρνε ο ύπνος εκεί και τους τρεις..και τη βγάζαμε στο σαλόνι..Ήταν και το πιο ζεστό δωμάτιο στο σπίτι οπότε..κοιμόμασταν εκεί..
Και τώρα ο Νικόλας έχει μάθει..και του αρέσει να κοιμάται εκεί..στον καναπέ μας. Το μεσημέρι αλλά και το βράδυ.. Κλείνουμε τα φώτα, τα παντζούρια, στρώνω το πάπλωμα από κάτω για να είναι μαλακά, αραδιάζω και τα μαξιλάρια του, την κουβέρτα του..και ξαπλώνει να κοιμηθεί εκεί ο μικρός πασάς μου, σαν τον “Σουλεϊμάν” όπως λέει η γιαγιά του..

Δοκίμασα αρκετές φορές να τον πηγαίνω στο κρεββάτι του αφού κοιμηθεί αλλά πάντα ξυπνούσε..Τώρα τελευταία όμως, το βράδυ κυρίως, τον παίρνω και τον πάω μέσα στο κρεββάτι του..(Το κόλπο είναι να το μεταφέρεις με το μαξιλάρι του..) Και κοιμάται όλη τη νύχτα εκεί..Στην αρχή μου κακοφαινόταν που δεν τον είχα δίπλα μου…Εννοείται πως σηκώνομαι 5-6 φορές να τον δω που κοιμάται..
Βέβαια τώρα που θα ξανακατεβούμε στο χωριό για καλοκαίρι θα αλλάξει πάλι συνήθειες αλλά λέω αυτή τη φορά που θα ξαναγυρίσουμε να αλλάξουμε και κρεββάτι..Ίσως να του αρέσει περισσότερο το μεγάλο κρεββάτι..
Το μόνο που θέλω να εξομολογηθώ είναι ότι μου λείπει όταν δεν κοιμόμαστε μαζί..Αχ τι να κάνω που είμαι εξαρτημένη μάνα.. Αλλά είναι τόσο απίστευτα αγχολυτικό να κοιμάσαι μαζί του. Τρελαίνομαι να ακούω την ανάσα του, ρυθμική, το μασούλημα της πιπίλας του, να πιάνω τα πατουσάκια του.. Τον βλέπω που κοιμάται δίπλα μου και φεύγουν όλες οι στεναχώριες και η κούραση της μέρας..

Εννοείται βέβαια πως και αυτός ο τομέας επιδέχεται συμβουλές (κι όχι απαραίτητα από καλοθελητές..χαχα.) Έχω ακούσει τα άπειρα..Δεν έχω εφαρμόσει κανένα..Όχι από πείσμα..Απλά επειδή δεν μας ταίριαζαν..

Συμβουλή 1η : Κοίμιζα καμιά φορά το Νικόλα στο καρότσι και τον κουνούσα μπρος πίσω να κοιμηθεί…”Μην τον κουνάς και μάθει στο κούνημα και θέλει να τον κουνάς συνέχεια στο καρότσι”.. Ο Νικόλας κι άμα κοιμήθηκε 5 φορές σύνολο στο καρότσι..Ένα διάστημα τον έβαζα με το ζόρι..Και μετά κοιμόταν και με το ζόρι..Ήθελε να βλέπει..


Συμβουλή 2η : “Μην τον παίρνει αγκαλιά και τον νανουρίζεις..Θα θέλει συνέχεια αγκαλιές”.. Εεε ας θέλει…Δηλαδή τι να μην το αγκαλιάσω το παιδί μου;;; Να μην το νανουρίσω για να μην “μάθει”;; Μια χαρά το έκοψε μόνος του το αγκαλιαστό γιατί άρχισε να μεγαλώνει και δεν τον βόλευε…


Συμβουλή 3η : “Μην τον παίρνεις στο κρεββάτι σας γιατί θα θέλει να κοιμάται συνέχεια μαζί σας”..Εντάξει παιδί είναι.. Θέλει τους γονείς του..Θέλει ασφάλεια και αγκαλιά..Δηλαδή τι;; Αν τον πάρω στο κρεββάτι μου θα θέλει να κοιμάται εκεί συνέχεια μέχρι να πάει φαντάρος;; 

Συμβουλή 4η : “Ας τον να κλάψει..μέχρι να κοιμηθεί μόνος του”..ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ !!! Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω το παιδί μου να κλαίει για κάτι τέτοιο..

Βέβαια..στο
θέμα του ύπνου κάθε παιδί είναι διαφορετικό.. και κάθε μαμά κάνει όπως
νομίζει σωστό και βολικό για το δικό της παιδί και για την ίδια..Δεν είμαι άνθρωπος που θα κρίνω τους άλλους για το πως λειτουργούν στο σπίτι τους..Ακούω τους άλλους, λέω τη γνώμη μου..αλλά στο τέλος θα κάνω αυτό που θέλω εγώ φυσικά..Όχι οτι
δεν έχω κάνει κι εγώ κάποιες λάθος ίσως επιλογές…αλλά όπως και να
‘χει εμείς έτσι  βολευόμαστε προς το παρόν…Και μας αρέσει..Μας αρέσει που κοιμόμασταν μαζί με το Νικόλα τόσο καιρό.. Μας αρέσει που μπορούμε ακόμα να κοιμηθούμε όλοι μαζί αν το θελήσουμε…Έτσι χωρίς λόγο και χωρίς τύψεις..Και ο μόνος λόγος -ίσως- που έφτασε πια η ώρα να κοιμάται στο κρεββάτι του..είναι γιατί θέλουμε και λίγο προσωπικό χώρο και χρόνο για μας..Γιατί εκτός από γονείς είμαστε και ζευγάρι..Κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε..
Αλλά τυχαίνουν και μερικά βράδια όπως το σημερινό που ο μπαμπάς λείπει για δουλειές..και η μαμά βρίσκει ευκαιρία να κοιμηθεί με τον μοναδικό άλλο άντρα του σπιτιού..χαχα.. Ιδίως τώρα που το αντράκι μου βγάζει τα τελευταία του δόντια και πονάει..Μια αγκαλιά με τη μαμά είναι ότι πρέπει…

The post Που κοιμάται το παιδί.. appeared first on Two Boys and Hope.