The post Ένα λιβάδι παπαρούνες {η πρωτομαγιά μας} appeared first on Two Boys and Hope.

Το μπλουζάκι του Άγιου Βασίλη θα το βρείτε στο αγαπημένο μας Craftaholic!!! 

Κάθε μπάλα και μια ξεχωριστή ανάμνηση!!! Πόσο όμορφο να τις βλέπουμε πάνω στο δέντρο μας!! 


{Ξεκινήστε το κι εσείς τώρα και θα με θυμηθείτε!!}

Το αγαπώ το δέντρο μας .. Έχει κι αυτό την ιστορία του μιας και είναι αυτό που στόλιζα εγώ με τον αδερφό μου, στο σπίτι της μαμάς μου.. Και τα στολίδια του, άλλα παλιά κι άλλα καινούρια είναι κι αυτά μέρος της μαγείας του.. Τα πιο όμορφα στολίδια μου και το στολίδι χρονοκάψουλα που έφτιαξα πέρυσι {και θα κάνω και φέτος!!} είναι τα αγαπημένα μου!! 
Πολλά στολίδια είναι φτιαγμένα από μένα και το Νικόλα.. Με αλατοζύμη, ζύμη σόδας ή κανέλας.. 

Εννοείται πως εγώ ακόμα στολίζω το σπίτι.. Μικρές χριστουγεννιάτικες γωνιές μέσα στο σαλόνι και στα υπόλοιπα δωμάτια.. 


Πάνω στον τοίχο έβαλα τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες που μας έχουν στείλει αγαπημένοι άνθρωποι.. 

The post Στολίσαμε !! Christmas '17 loading appeared first on Two Boys and Hope.

The post Τριήμερο στο χωριό… appeared first on Two Boys and Hope.

Είχα βρεθεί στη Νάουσα μια Κυριακή της Αποκριάς..πολλά πολλά χρόνια πριν και το είχα ξαναζήσει όλο αυτό.. Και να που ήρθε η ευκαιρία να το ξαναζήσω με τα αγόρια μου.. 

Πρωί πρωί την Κυριακή… αφήσαμε τη βροχερή Θεσσαλονίκη και φτάσαμε στη Νάουσα… σε μια ώρα και κάτι. 

Τα μπαλκόνια των σπιτιών στόλιζαν μάσκες γενίτσαρων.. 

Ανεβήκαμε προς το κέντρο της Νάουσας για να κάνουμε βόλτα περιμένοντας να αρχίσει το δρώμενο. 

Το δρώμενο αυτό ξεκίνησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και λειτούργησε σαν ένας τρόπος επικοινωνίας με τους αντάρτες και αντίστασης κατά των Τούρκων και συνεχίζεται να τελείται με την ίδια τελετουργία μέχρι σήμερα. 

Νέοι άντρες , ντυμένοι με την παραδοσιακή στολή του γενίτσαρου , φορώντας προσωπείο συγκεντρώνονται δημιουργώντας ένα μπουλούκι. 

Ο αρχηγός της κάθε ομάδας με συνοδεία οργάνων πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας κι άλλους γενίτσαρους. Οι υπόλοιποι  περιμένουν έξω από το σπίτι , σηκώνουν τα χέρια ψηλά και κουνάνε το θώρακά τους κάνοντας τα φλουριά στο στήθος τους να κουδουνίζουν.

Το μπουλούκι πηγαίνει στο δημαρχείο για να πάρει άδεια από το δήμαρχο για να χορέψει στους δρόμους της πόλης. 

Κάθε μπουλούκι έχει και μια “μπούλα”.. Μια νύφη δηλαδή..που όμως είναι αγόρι ντυμένο με τη γυναικεία στολή. 

Το μπουλούκι ακολουθεί το δρομολόγιο μέσα στην πόλη μαζεύοντας τα μέλη του.. μαζί με τους οργανοπαίχτες κι ένα πλήθος κόσμου να ακολουθεί.. 

Ακολουθήσαμε κι εμείς τους γενίτσαρους  στις διάφορες γειτονιές της πόλης.. 

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να τους βλέπεις να χορεύουν με την στολή τους..τα προσωπεία και τα σπαθιά τους.. 

 

Σα να είναι βγαλμένοι από άλλη εποχή.. Νιώθεις ένα δέος.. που βλέπεις ολοζώντανο ένα κομμάτι ελληνικής παράδοσης να περνάει από μπροστά σου.. 

Και πόσο συγκινητικό που έβλεπες μικρά αγόρια κάθε ηλικίας να συνεχίζουν αυτήν την παράδοση.. 

Τα μπουλούκια των γενίτσαρων γυρνάνε μέσα στη Νάουσα χορεύοντας και καταλήγουν το απόγευμα πια, στα Αλώνια, όπου βγάζουν τις μάσκες τους και γλεντάνε μαζί με τον κόσμο. Δεν τους ακολουθήσαμε σε όλη τη διαδρομή γιατί ο Νικόλας δεν άντεχε άλλο.. Όμως τουλάχιστον πήραμε μια γεύση..

 

Είδαμε και την  Αράπιτσα, το ιστορικό ποτάμι της Νάουσας.. 

Ένα ιδιαίτερο έθιμο που αξίζει να δείτε… Και μια πόλη που αξίζει να επισκεφτείτε.. Εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε για να την εξερευνήσουμε και για να δούμε και το άλσος του Αγίου Νικολάου.. Ένα υπέροχο μέρος που έχω να επισκεφτώ από παιδί (κάθε σχολείο της Θεσσαλονίκης που σέβεται τον εαυτό του έχει έρθει τουλάχιστον μια φορά ημερήσια εκδρομή)

Καλή Σαρακοστή!!

The post Κυριακή της Αποκριάς στη Νάουσα appeared first on Two Boys and Hope.

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή…

Εδώ και λίγο καιρό, τα δυο μπροστινά , κάτω δόντια του Νικόλα άρχισαν να κουνιούνται…  Εν μέρη παραξενεύτηκα γιατί είναι πολύ μικρός αλλά πάλι και τα πρώτα δόντια του τα έβγαλε πολύ πολύ νωρίς… 

Οκ -λέω από μέσα μου- έχουμε ακόμα λίγο καιρό… Αμ δε..

Χτες παρατήρησα οτι άρχισαν να φαίνονται οι κορυφές του καινούριου δοντιού… Οπότε και έπρεπε να βγουν τα δόντια του άμεσα!! 

Παραδοσιακά… με κλωστή και τράβηγμα… Όπως έβγαλα κι εγώ τα δικά μου..χεχε.. Ευτυχώς ήταν και η μαμά μου στο σπίτι αλλιώς δεν πιστεύω να τα κατάφερνα… 

Κλωστή… Κόμπος… Τράβηγμα…. Και τσουπ!!! Να τα δοντάκια!!! 

“Πάρε κουρούνα κόκκαλο και δωσ’ μου σιδερένιο…να ροκανάω τα μύγδαλα, να τρώω παξιμάδια”   

Και μετά … αναμονή για τη νεράιδα που θα ερχόταν το βράδυ…

Έλα όμως που η μαμά δεν είχε φανταστεί οτι ο Νικόλας θα έχανε τα δόντια του τόσο σύντομα.. και δεν είχε ετοιμάσει τίποτα!!! Το ίδιο και η “νεράιδα”..χαχαχαχα

Ευτυχώς όμως με λίγη φαντασία , μερικά πραγματάκια  που βρήκα στο σπίτι κι έναν εκτυπωτή… και όλα γίνονται… Ακόμα και την τελευταία στιγμή!!! 

Είχα ένα όμορφο μεταλλικό κουτάκι με μέντες (τις αγαπώ πολύ!!!)…από το tiger!!! Ότι πρέπει για να βάλουμε μέσα τα δόντια του Νικόλα για να τα βρει η “νεράιδα” κάτω από το μαξιλάρι του.. 

Με μερικά αυτοκόλλητα και χρωματιστούς ανεξίτηλους μαρκαδόρους , το μεταμόρφωσα… μέσα σε 5 λεπτά!!! 

Το βάλαμε κάτω από το μαξιλάρι του Νικόλα.. και αφού κοιμήθηκε… η “νεράιδα” έπιασε δουλειά και ετοίμασε ένα όμορφο δωράκι…

Την απόδειξη παραλαβής των δοντιών…

Ένα γράμμα από τη ίδια τη νεράιδα.. 

Κι ένα δωράκι -έκπληξη για το Νικόλα…

Όλα όμορφα δεμένα με σπάγκο και κουδουνάκια… Εννοείται οτι η “νεράιδα” πήρε τα δόντια από το κουτί και έβαλε νομίσματα!!! Σήμερα το πρωί , ο Νικόλας βρήκε το πακετάκι του… (αλλά επειδή είχαμε αργήσει για το νηπιαγωγείο ήταν πολύ υπομονετικός και περίμενε να γυρίσει από το σχολείο για να το δει καλύτερα)

Για να δούμε… τα πήρε τα δόντια του η νεράιδα;;;

Ω ναι, τα πήρε!!! Και άφησε στη θέση τους νομίσματα για τον κουμπαρά του!! 

Αχα.. μας άφησε και απόδειξη παραλαβής!!! Οργανωμένα πράγματα!!! 

Και δώρο βιβλίο!!! Η “Δόνα Τερηδόνα” του αγαπημένου μας Τριβιζά!!!  

(Το διαβάσαμε ήδη 3 φορές!!!)

Και γράμμα !!! Θα το κρατήσουμε ενθύμιο βεβαίως βεβαίως!!! 

Το μωρό μου μεγαλώνει!!! Που δεν είναι μωρό -λέει-αλλά παιδί…. Πότε ήταν που σκάσανε μύτη αυτά τα δοντάκια .. και να τώρα που πέφτουν κιόλας!!! 

Κι επειδή σας άρεσαν οι ετοιμασίες της “νεράιδας” μας, μου επέτρεψε να μοιραστώ μαζί σας μερικά εκτυπώσιμα για τη δική σας νεράιδα!!! Φυσικά μόνο για προσωπική σας χρήση!!! 

Μπορείτε να τα κατεβάσετε και να τα εκτυπώσετε πατώντας εδώ

Ελπίζω να σας αρέσουν!!! 

The post Η επίσκεψη της νεράιδας των δοντιών appeared first on Two Boys and Hope.

Για όσες δεν το ξέρετε..έχω σπουδάσει νηπιαγωγός…(Το λατρεύω φυσικά αλλά ποτέ δεν κατάφερα να δουλέψω με το πτυχίο μου..) Αυτό σημαίνει οτι στη σχολή μαζί με τα παιδαγωγικά και τις ψυχολογίες είχα και μαθήματα όπως..κουκλοθέατρο, εικονογράφηση παιδικού βιβλίου, ζωγραφική…και άλλα παρόμοια.. 
Ο Αντώνης -που έχει τελειώσει Πολυτεχνείο-με “κοροϊδεύει” για τη σχολή μου.. Οτι δεν είναι κανονική σχολή.. γιατί δεν είχαμε ούτε κτίρια τότε..αλλά κάτι άθλια λυόμενα σπιτάκια που έμπαζαν από παντού..Αλλά κυρίως γι’ αυτά τα μαθήματα…Γιατί ενώ αυτός έπρεπε να μάθει απίστευτα δύσκολα κατεβατά, εγώ πήγα  κυρία στο μάθημα κουκλοθεάτρου, είπα τη μία και μοναδική ατάκα μου (αυτήν είχα δηλαδή) ” Γιατί κλαις ποντικάκι..;;” Πήρα το 8ράκι μου κι έφυγα ευχαριστημένη…χαχα. Αυτή λοιπόν η ατάκα έχει μείνει παροιμιώδης και είναι οικογενειακό ανέκδοτο και για τον αδερφό μου (που επίσης σκιζόταν στο διάβασμα) και για τον Αντώνη φυσικά…


Που θέλω να καταλήξω με όλα αυτά ;; Ο Νικόλας έχει αυτά τα παιδικά εργαλεία..και μαζί ένα από αυτά τα κίτρινα κράνη του μηχανικού…Ο Αντώνης λοιπόν τον καθοδηγεί από τώρα στην επιλογή καριέρας…χαχα ..και ο Νικόλας πλέον όταν τον ρωτάς τι θα γίνει όταν μεγαλώσει λέει κατευθείαν: Μηχακός..δηλαδή..ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ !! 

The post “Μηχακός”.. appeared first on Two Boys and Hope.