in English soon 


Κάθε Μεγάλη Τετάρτη από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ξυπνούσα με τη μυρωδιά από το μαχλέπι και το κακουλέ.. Η μάνα μου σηκωνόταν αξημέρωτα να κάνει τα τσουρέκια της … Πήγαινα στην κουζίνα και την έβρισκα στο πάτωμα πάνω από τη μεγάλη λεκάνη που είχαμε για τα ρούχα, να παιδεύει  τη μαστιχωτή ζύμη που μοσχοβόλαγε.. Όλοκληρο το σπίτι γέμιζε μυρωδιές.. Βούτυρο, μαχλέπι, κακουλέ, πορτοκάλι.. Μύριζε Πάσχα..

Αργότερα που μεγάλωσα.. με ξυπνούσε και μένα νωρίς νωρίς για να της ρίχνω το λιωμένο βούτυρο καθώς ζύμωνε..
Κλείνω τα μάτια και έχω την εικόνα μπροστά μου.. Το παλιό τραπεζομάντιλο στρωμένο στο πάτωμα, η μαμά μου με δεμένο το κεφάλι (μην τυχόν και πέσει καμιά τρίχα..απαπά) να στριφογυρνάει το ζυμάρι.. Να το σταυρώνει, να το κουκουλώνει στοργικά κάτω από τις κουβέρτες της κρεββατοκάμαρας.. Τα καλοριφέρ αναμμένα στο φούλ (καλές εποχές τότε) και τα παράθυρα ερμητικά κλειστά μην τυχόν και πουντιάσει το τσουρέκι και δεν φουσκώσει.. Αγωνία μην τυχόν .. αλλά πάντα ευτυχώς.. στεκόταν στο ύψος του.. Καμάρωνε η μαμά μου την αφράτη ζύμη κι έπλαθε τα τσουρέκια.. Ροδοκόκκινα,αφράτα και μοσχομυριστά…Βγαίναν από το φούρνο.. και μας έτρεχαν τα σάλια.. Αλλά δεν μας επιτρεπόταν ούτε μπουκιά.. Έτσι για δοκιμή.. Μεγάλη εβδομάδα.. Μεγάλη νηστεία.. Τα δοκιμάζαμε το βράδυ μετά την Ανάσταση μόνο..Τρώγαμε τρώγαμε μέχρι που μπουχτίζαμε..  και η μαμάκα μου κοιτούσε καμαρώνοντας που πέτυχαν και φέτος τα τσουρέκια της..  

Η μαμά μου είναι ήδη στο χωριό αλλά σα να τη βλέπω.. Τέτοια ώρα τα έχει βάλει να φουσκώνουν..Πως θα μυρίζει το σπίτι…  
Κι εγώ κάνω τσουρέκια.. Κάθε χρόνο.. Δοκιμάζω διάφορες συνταγές..Και πάω και στη μαμά μου να δοκιμάσει.. αλλά τρώω και από τα δικά της..χεχε.. 
Δεν μοιάζει Πάσχα αν δεν μυρίσει λίγο το σπίτι.. Έτσι φτιάχνεις αναμνήσεις.. Με εικόνες.. με μυρωδιές.. Με μικρούς βοηθούς που πασπατεύουν τα ζυμάρια.. 

Τα δικά μου τσουρεκάκια ξεκουράζονται πάνω στο τραπέζι της κουζίνας..Τα έκανα χτες.. Είναι η δεύτερη δόση..(συνταγή από εδώ) γιατί η πρώτη εξαφανίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα.. Και προβλέπεται και τρίτη γιατί δεν βλέπω να φτάνουν σώα στο χωριό..

The post Μεγάλη Τετάρτη… appeared first on Two Boys and Hope.

•  3 κιλά αλεύρι για τσουρέκια (εμείς χρησιμοποιούμε το Robin Hood στην κίτρινη συσκευασία-λιγάκι ακριβό αλλά κάνει καλή δουλειά..)
• 4 φλιτζάνια γάλα ζεστό (περίπου 1 λίτρο)
• 4 φλιτζάνια ζάχαρη (περίπου 700 γραμμάρια αλλά και αναλόγως τα γούστα…) 
• 250 γραμμάρια νωπή μαγιά
• 1 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό
• 2 φλιτζάνια βούτυρο (εγώ βάζω φυτίνη)
• Μαχλέπι και κακουλέ σε σκόνη (1 δόση από το μπαχαράδικο της περιοχής μας ή 2 σακουλάκια από το καθένα από το σούπερ μάρκετ)  
• 2-3 βανίλιες 
• 8 αυγά + 1 αυγό για να αλείψουμε στο τέλος

Πως το κάνουμε: 

1. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε το νερό με τη μαγιά και μισό πακέτο αλεύρι μέχρι να γίνει ένας παχύρευστος χυλός. Αφήνουμε να φουσκώσει σε ζεστό μέρος – περίπου 30 λεπτά.  (Εγώ καλύπτω το μπωλ με πλαστική διαφανή μεμβράνη και το κουκουλώνω με μια κουβερτούλα κοντά στο καλοριφέρ)
2.  Χτυπάμε τα 8 αυγά.
3. Ανακατεύουμε το ζεστό γάλα με τη ζάχαρη.
4. Λιώνουμε το βούτυρο.
5. Σε μια μεγάλη λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι, τις βανίλιες, το μαχλέπι και το κακουλέ και τα ανακατεύουμε.
6. Κάνουμε μια λακουβίτσα στο αλεύρι και ρίχνουμε εκεί τη μαγιά (που έχει φουσκώσει), το γάλα με τη ζάχαρη και τα αυγά. 
7. Ανακατεύουμε να ενωθούν και μόλις γίνει μια ζύμη που κολλάει στα χέρια..ρίχνουμε λίγο λίγο το βούτυρο και διπλώνουμε τη ζύμη πολλές φορές..μέχρι να “πιεί” όλο το βούτυρο.
8. Σκεπάζουμε τη ζύμη και την αφήνουμε να φουσκώσει – 1 με 1,5 ώρα περίπου (εγώ πάλι βάζω μεμβράνη)
9. Μόλις φουσκώσει πλάθουμε τα τσουρεκάκια μας ή τα βάζουμε σε φόρμες και τα αφήνουμε πάλι σκεπασμένα να φουσκώσουν.
10. Προθερμαίνουμε το φούρνο (με αέρα ή πάνω κάτω) στους 180 C.
11. Χτυπάμε το 1 αυγό με λίγο νερό και αλείφουμε τα  τσουρέκια. Από πάνω ρίχνουμε αμύγδαλο ή σουσάμι αν θέλουμε..
12. Ψήνουμε τα τσουρέκια μας για 30 λεπτά περίπου. (εμείς δεν τα θέλουμε πολύ ψημένα..)
     
    Βγαίνουν 6 μεγάλα τσουρέκια…Εγώ έκανα 2 μόνο μεγάλα και 24 μικρά τσουρεκάκια σε φόρμες, και 2 στρογγυλά μικρά τσουρεκάκια…(τα μικρά θέλουν ακόμα λιγότερο ψήσιμο…)
    Τα 12 μικρά τσουρεκάκια τα γέμισα – αφού τα έψησα- με σπιτική μαρμελάδα βερίκοκο ..
    

    
    
    Βγήκαν αφράτα και μοσχοβόλησε όλο το σπίτι…Τώρα από γεύση… δεν ξέρω ακόμη γιατί νηστεύω και δεν μπορώ να δοκιμάσω…Υπομονή μέχρι την Ανάσταση…

    Η αλήθεια είναι οτι παιδεύτηκα – ή μάλλον ταλαιπωρήθηκα – λίγο παραπάνω φέτος…γιατί είχα και το Νικόλα…Οπότε έπρεπε να ακολουθήσω το πρόγραμμά του…να ζυμώσω όταν κοιμάται,να φουσκώσουν  όταν είναι ξύπνιος, να τα ψήσω όταν τρώει…
    Τώρα …τα τσουρέκια μου ξεκουράζονται πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, ο Νικόλας έχει αποκοιμηθεί στην αγκαλιά μου, όλο το σπίτι μυρίζει υπέροχα…σαν ζαχαροπλαστείο κι εγώ είμαι έτοιμη για ύπνο…Καλή και όμορφη νύχτα…

    
    

The post Τα τσουρέκια της μαμάς μου.. appeared first on Two Boys and Hope.