Τι είναι το Casa Parlante ;

Είναι ένα ιδιαίτερο μουσείο που σε ταξιδεύει στον 19ο αιώνα μέσα στο αρχοντικό μιας αριστοκρατικής οικογένειας της Κέρκυρας. Περπατώντας μέσα στα δωμάτια βλέπουμε τις κινούμενες κούκλες-μέλη της οικογένειας, τα έπιπλα, τα αντικείμενα τους, το τρόπο ζωής τους. Γινόμαστε παρατηρητές της καθημερινότητάς τους και μαθαίνουμε λεπτομέρειες για τη ζωή τους. Είναι πραγματικά ένα υπέροχο ταξίδι στο παρελθόν.

Η συγκεκριμένη οικογένεια είναι όντως πραγματική-υπάρχουν απόγονοι τους στο νησί. Τα ονόματα τους έχουν αλλάξει λόγω διαφύλαξης των προσωπικών δεδομένων και φυσικά δεν γνωρίζουμε το επίθετό τους για τον ίδιο λόγο.

Όλα είναι προσεγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.

Το υπέροχο χρώμα στους τοίχους είναι το βενετσιάνικο μπλε για να δείξει την αριστοκρατική τους θέση και για να φέρει καλή τύχη. Εδώ συναντάμε και την πρώτη κούκλα- την Αναστασία, η οποία είναι η ανύπανδρη ξαδέρφη της οικογένειας και επειδή δεν μπορεί να κυκλοφορήσει μόνη της, κοιτάζει από το παράθυρο τον έξω κόσμο.

Στο σαλόνι συναντάμε τον Κόντε Ιωάννη και την Κοντέσσα Αλεξάνδρα Ελεονώρα. Παίρνουν το τσάι τους- μια συνήθεια που έχουν κρατήσει από την Αγγλία. Είναι και οι δύο σπουδαγμένοι και παντρεύτηκαν με προξενιό.

Στο σαλόνι η ατμοσφαιρα ήταν υπέροχη. Στο μικρό ξυλινο τραπεζάκι μπορεις να απολαύσεις τσάι και πάστα φλώρα μαζί με τον κόντε και την κοντέσσα. Ο μπουφές ήταν υπέροχα στολισμένος με σκαλίσματα και γεμάτος όμορφα ασημικά. Αυτό το δωμάτιο είναι γεμάτο λεπτομέρειες όπως ο καταπληκτικά σκαλισμένος καθρέφτης.

Με αυτο το ασημένιο σκεύος κερνάνε γλυκο του κουταλιού – ενα κομματάκι για καθε καλεσμένο οπως αρμόζει στην αριστοκρατική του καταγωγή.

Στο γραφείο συναντάμε τον Κόντε Σπύρο-πατέρα του Κόντε Ιωάννη. Εκείνος είναι ουσιαστικά το αφεντικό και διαχειρίζεται την οικογενειακή περιουσία. Έρχεται μια φορά την εβδομάδα από το κτήμα στο Γαστούρι και κλείνει εμπορικές συμφωνίες.

Στο επόμενο δωμάτιο βλέπουμε το γράφειο του κόντε Σπύρου , ένα εξαιρετικό γραφείο από όμορφο λείο ξύλο. Ο κόντε Σπύρος διαβάζει την εφημερίδα του. Ο χώρος αυτός είναι προσεγμένος σε κάθε λεπτομέρεια όπως τα βιβλία νομικής, η συλλογή με τις πίπες και το μαγκάλι με τα κάρβουνα.

Μαζί με τον Κόντε Ιωάννη έρχεται και η σύζυγός του η Κοντέσσα Θεοδώρα για να ελέγξει το νοικοκυριό της νύφης της.

Δύο σημαντικές παραδόσεις που συναντάμε εδώ είναι η κόκκινη κορδέλα στα στέφανα που την έδεσε ο κόντε Ιωάννης για καλοτυχία και η σκαλιστή κασέλα της κοντέσσας με τα προικιά της στα πόδια του κρεββατιου.

Η Κοντέσσα είναι κατά 10 χρόνια μεγαλύτερη από τον άντρα της γιατί η κοινωνική της θέση και η περιουσία της , της επέτρεψε να επιλέξει εκείνη το σύζυγό της. Την συναντάμε στην κρεββατοκάμαρα του ζευγαριού μαζί με την Μαρία , την υπηρέτρια.

Αυτή η κρεββατοκάμαρα έχει πολλά όμορφα πράγματα όπως το σιδερένιο κρέββατι με τα περίτεχνα σχέδια, η πανέμορφη ξύλινη τουαλέτα με το σκαλιστό καθρέφτη και οι ωραίοι πίνακες στους τοίχους.

Στην κρεββατοκάμαρα υπάρχει και το μοναδικό μπάνιο του σπιτιού. Επηρεασμένοι από τα ταξίδια τους στην Ευρώπη , έφεραν την πολυτέλεια της εποχής στο σπίτι τους.

Ο θερμοσίφωνας – το σκαλνταμπάνιο-είναι από τη Γαλλία και λειτουργεί με κάρβουνο. Η μπανιέρα είναι από μαντέμι και είναι από τη Βενετία.

Οι υπηρέτες άδειαζαν τη μπανιέρα με μια μεγάλη μπρούτζινη κανάτα που την έλεγαν “μπουγέλο” και πετούσαν τα νερά από το παράθυρο. Φώναζαν 3 φορές “μπουγέλο, μπουγέλο, μπουγέλο” και αδειαζαν το δοχείο. Αν περνούσες από κάτω και δεν άκουγες, γινόσουν μούσκεμα.

Στο μπάνιο βλέπουμε άλλη μια ξύλινη τουαλέτα (αυτή δεν είναι τόσο όμορφη) και μια μεγάλη μπανιέρα τόσο βαθιά που μπορούσα να χωρέσω ολόκληρος μέσα!

Η τουαλέτα είναι ξύλινη και οι υπηρέτες την πήγαιναν μέχρι τον κόλπο της Γαρίτσας για να την πλύνουν και να την καθαρίσουν.

Το λαβομάνο είναι ο νιπτήρας της εποχής , με την κανάτα (μπρόκα) και τη λεκάνη (γαδίνι).

Στο παιδικό δωμάτιο συναντάμε τα παιδιά της οικογένειας, τον Σπύρο και την Θεοδώρα (φυσικά και έχουν πάρει τα ονόματα του παππού και της γιαγιας τους) με τη δασκάλα/νταντά τους δεσποινίς Ελένη. Τα μαθήματα κατ’ οίκων ήταν προτέρημα των αριστοκρατικών οικογενειών.

Το πιάνο είναι ακριβό οικογενειακό κειμήλιο, φτιαγμένο στη Γαλλία.

Στο παιδικό δωμάτιο βλέπουμε ένα μάθημα μουσικής της δεσποινίς Ελένης. Η εξαιρετική μουσική δείχνει πόσο καλή δασκάλα είναι.

Τα κρεββάτια τους είναι σιδερένια και στη μέση βρίσκεται το παραδοσιακό κομοδίνο με μάρμαρο από πάνω. Μέσα υπάρχει το δοχείο νυκτός από πορσελάνη. Η πορσελάνινη κούκλα είναι της Θεοδώρας ενώ ο Σπύρος έχει μια ξύλινη σβούρα και ένα καλειδοσκόπιο.

Το ξύλινο σεκρετέρ είναι το γραφείο τους ,όπου κάνουν τα μαθήματα τους.

Στην κουζίνα συναντάμε την κυρία Κατίνα , τη μαγείρισσα. Δούλευε για τον Κοντε Σπύρο από 12 χρονών. Και όταν παντρεύτηκε ο κόντε Ιωάννης, την πήρε προίκα στο σπίτι του. Είναι η μόνη υπηρέτρια που δεν έφευγε από το σπίτι το βράδυ και ουσιαστικά ήταν τα μάτια και τα αυτιά του Κόντε Σπύρου στο σπίτι του γιού του.

Αυτό είναι το αγαπημένο μου δωμάτιο. Μια φανταστική, υπέροχη, πανέμορφη κουζίνα γεμάτη πιάτα, ποτήρια και φυσικά φαγητό. Βλέπουμε την κυρα Κατίνα να μαγειρεύει το παραδοσιακό φαγητό της Κέρκυρας, την παστιτσάδα χρησιμοποιώντας διάφορα μυρωδικά όπως κανέλα, δάφνη και ρίγανη.Σχεδόν μπορείς να μυρίσεις τις υπέροχες μυρωδιές που θα έβγαιναν από την κουζίνα εκείνες τις εποχές. Αχ μακάρι να ήμουν εκεί (αν δεν το ξέρετε θα ήθελα να γίνω σεφ )

Τελευταίο είναι το κελάρι , γεμάτο με τρόφιμα όπως λάδι, τυρί ,φρούτα και λαχανικά και κρασί. Είναι το πιο σκοτεινό δωμάτιο του σπιτιού και γι αυτό έχει μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα.

Αυτή η πόρτα είναι η πόρτα που οδηγεί στο κελάρι. Είναι κόκκινη τώρα ενώ κανονικά ήταν βαμμένη στο χρώμα του τοίχου , έτσι ώστε να μην ξεχωρίζει.

Αυτή η πόρτα είναι η μοναδική είσοδος και έξοδος των υπηρετών στο σπίτι. Και μάλιστα ήταν σχεδόν μισό μέτρο πιο κοντή.

Καταλαβαίνετε γιατί;

Έτσι ώστε οι υπηρέτες να σκύβουν για να μπουν στο σπίτι, για να θυμούνται πάντα οτι είναι υπηρέτες και άρα κατώτεροι.

Οι υπηρέτες του σπιτιού έρχονται κάθε πρωί με την άμαξα από το κτήμα του Κόντε Σπύρου στο Γαστούνι (10 χλμ μακριά) και φεύγουν αργά το βράδυ οταν τελειώσουν όλες τις δουλειές.

Πραγματικά ήταν μια καταπληκτική εμπειρία. Η Λαμπρινή που ήταν η ξεναγός μας και τις δυο φορές, ήταν γλυκύτατη ,χαμογελαστή και ακούραστη. Μας έλυσε όλες τις απορίες και μας είπε πολλές λεπτομέρειες και πληροφορίες.

Φυσικά γράψαμε και σχόλια στο βιβλίο των επισκεπτών και τις 2 φορές που πήγαμε!!

Το Casa Parlante είναι απόλυτα απίστευτο!Είναι μια απο τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου και νομίζω αξίζει ένα ταξίδι στην Κέρκυρα μόνο για να πας εκεί.

Είναι μοναδικό και πραγματικά αξίζει να το επισκεφτείτε αν πάτε στην Κέρκυρα.

Θα βρείτε το Casa Parlante σε αποσταση λιγων λεπτων απο το Λιστόν και είναι ανοιχτό καθημερινά από τις 10:00 εώς τις 6:00.

Εισητήρια:

Ενήλικοι: 10 €
Παιδιά (5-14 ετών): 6 €
Γκρούπ Ενήλικωv(10 ατόμων και άνω): 6 €
Γκρούπ μαθητών Σχολείων: 5 €
Παιδιά κάτω των 4ετών: Δωρεάν

Αξίζει επίσης να σημειώσω οτι  είναι μία από τις νικήτριες ιδέες του Ελληνικού Βραβείου Επιχειρηματικότητας 2013, με την ονομασία “Corfu Living History”.

Πιστεύω οτι ένα τέτοιο ιδιαίτερο μουσείο θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε πόλη της Ελλάδας έτσι ώστε να βλέπουμε τον τρόπο ζωής των κατοίκων της και να μαθαίνουμε την ιστορία της.

Πως σας φάνηκε ; Θα σας άρεσε να το επισκεφτείτε;

Αν πάτε στην Κέρκυρα, μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε και το ενυδρείο στην Παλαιοκαστρίτσα. Δείτε το εδώ.

The post Casa Parlante – Η ιστορία ζωντανεύει appeared first on Two Boys and Hope.

Το Μουσείο βρίσκεται στα Λαδάδικα, Δόξης 5 (είναι το στενάκι παράλληλο με την Κουντουριώτου – ακριβώς πίσω από το Ξενοδοχείο Noa}

Το Μουσείο των Ψευδαισθήσεων περιλαμβάνει 60 διαφορετικά εκθέματα, μικρά και μεγάλα. Θα τα βρείτε διασκορπισμένα σε όλο το χώρο. Ολογράμματα, οφθαλμαπάτες, κατασκευές, δωμάτια.. Κάθε τι που υπάρχει εκεί μέσα έχει σκοπό να δοκιμάσει την αντίληψη, την όραση και την ευφυΐα σου.

Τι ξεχωρίσαμε στο μουσείο των Ψευδαισθήσεων :

Την Περιστρεφόμενη Σήραγγα (Vortex Tunnel)

Σε κάνει να νιώθεις πως όλα γύρω σου γυρίζουν ενώ βρίσκεσαι σε μια σταθερή επιφάνεια! Απίστευτη!!

Το περιστρεφόμενο Δωμάτιο (Upside Down Room).

Όχι δεν περιστρέφεται το δωμάτιο – είναι ένα ήδη ανάποδος χώρος που μοιάζει με βαγόνι μέτρο. Βγαίνεις φωτογραφία, την αντιστρέφεις και μοιάζει να αψηφάς τη βαρύτητα!!

Το δωμάτιο του Απείρου (Infinity Room).

Ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες!! Εγώ το λάτρεψα!! Πραγματικά απίθανο!!!

Κάθε σημείο και μια σούπερ ιδέα για απίθανες φωτογραφίες!!! Και βγάλαμε πραγματικά άπειρες!!!

Νομίζω ότι θα το διασκεδάσετε μικροί και μεγάλοι. Ιδίως τα εφηβάκια σας θα ξετρελαθούν με τις απίθανες φωτογραφίες.

Εγώ ενθουσιάστηκα με όλα και άνετα θα ξαναπήγαινα να βγάλω κι άλλες φωτογραφίες. Ο Νικόλας ξεχώρισε μερικά από τα εκθέματα και προτίμησε να καθίσει περισσότερο σε εκείνα.

Να πω επίσης ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά που δούλευαν εκεί. Ήταν πραγματικά ευγενέστατα και πρόθυμα να μας εξηγήσουν, να μας βοηθήσουν και να μας φωτογραφίσουν.

Υπήρχαν αντισηπτικά σε διάφορα σημεία του μουσείου και οι μάσκες ήταν υποχρεωτικές για όλους. Μπορούσαμε μόνο να τις βγάλουμε κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης -αν θέλαμε.

Το μουσείο λειτουργεί:

Δευτέρα – Παρασκευή: 12:00 – 20:00
(Τελευταία είσοδος 19:00)

Σάββατο – Κυριακή: 11:00 – 21:00
(Τελευταία είσοδος 20:00)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική Είσοδος (16-64): 9€
Παιδιά (4–15): 6€
Βρέφη (0-3): Δωρεάν
Οικογενειακό Εισιτήριο: 27€
(αφορά μέχρι 2 ενήλικες και 2 παιδιά)
Φοιτητές: 7€
Ηλικιωμένοι (65+): 6€
Άνεργοι: 6€
Άτομα με Ειδικές Ανάγκες: 6€

Τα εισιτήρια είναι αρκετά προσιτά και μπορείτε να τα αγοράσετε είτε στην είσοδο του μουσείου, είτε Online και μπορείτε να κλείσετε και την ώρα που θα θέλατε να στο επισκεφτείτε.

Μπορείτε να τα κλείσετε εδώ: ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Νομίζω οτι το Μουσείο των Ψευδαισθήσεων είναι μια πολύ όμορφη προσθήκη στην πόλη μας και σίγουρα αξίζει να το επισκεφτείτε.

Αν έχετε πάει θα ήθελα να μάθω πως σας φάνηκε και ποια ήταν τα αγαπημένα σας εκθέματα!!

The post Το Μουσείο των Ψευδαισθήσεων της Θεσσαλονίκης appeared first on Two Boys and Hope.

The post Πάμε βόλτα στο Κτήμα Περέκ appeared first on Two Boys and Hope.

Τα πρωϊνά τις Κυριακές το παιδικό μουσείο, διοργανώνει εργαστήρια για παιδιά. 

{Αν είστε Θεσσαλονίκη το τριήμερο, μην χάσετε την Κυριακή ,το 

αποκριάτικο γαϊτανάκι τους}

Πριν δυο εβδομάδες πήγαμε κι εμείς σε ένα από τα δημιουργικά εργαστήρια τους με θέμα “Φυσικοί πειραματισμοί” 

Ο Νικόλας είναι σε φάση ανακάλυψης και πειραματισμού και τρελαίνεται με πειράματα και μείγματα.. 

Είχε πραγματικά πάρα πολλά παιδάκια από 4 μέχρι 11 ή 12 χρονών!!! 

Χωρίστηκαν σε ομάδες και κάθε ομάδα δοκίμασε μερικά μείγματα. 

Το θέμα ήταν ποια υλικά διαλύονται ή όχι στο νερό.. 

Ο Νικόλας τα έκανε αυτά στο νηπιαγωγείο νομίζω.. Και κάποια τα έχουμε κάνει και μαζί.. 

Το βασικό είναι ένας διαλύτης- δηλαδή το νερό και μια διαλυμένη ουσία. 

Ανακάτεψαν διάφορα υλικά όπως ζάχαρη, αλάτι, καφέ, λάδι σε ποτηράκια με νερό και έκαναν παρατηρήσεις. 

Είδαν μερικά εντυπωσιακά πειράματα στην οθόνη -σίγουρα θα τα δοκιμάσουμε κι εμείς και συζήτησαν για τα ομογενή και ετερογενή μείγματα, τους διαλύτες κλπ. 

Στο τέλος κάθε ομάδα έφτιαξε αλατοζύμη.. 

Και κάθε παιδάκι έφτιαξε ένα σχεδιάκι για να το πάρει μαζί του στο σπίτι. 

Ο Νικόλας έφτιαξε ένα τριαντάφυλλο.. 

Ήταν μια όμορφη Κυριακή.. 

Δοκιμάσαμε καινούρια πράγματα και πολλά από αυτά μας έμειναν να τα θυμόμαστε για να τα δοκιμάσουμε και στο σπίτι. 

Τα κορίτσια που ανέλαβαν τα παιδιά ήταν όλες υπέροχες,φιλικές και χαμογελαστές. Κατάφεραν και οργάνωσαν με επιτυχία μια πολύ όμορφη δραστηριότητα με τόσα πολλά παιδιά χωρίς να δημιουργηθεί το παραμικρό πρόβλημα ή φασαρία. 

Νομίζω οτι είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δράση και κατάλληλη για παιδιά 4-7 ετών. Αν μένετε στην περιοχή (ή και όχι) αξίζει σίγουρα να επισκεφτείτε το μουσείο. 

Αυτή τη στιγμή το μουσείο περιλαμβάνει δύο αίθουσες με εκθέματα. 

Η Αίθουσα Α είναι μια παραδοσιακή τάξη με τα θρανία της, τα βιβλία, τις σάκες και τον πίνακα και σχολικά αντικείμενα μιας άλλης εποχής.. 

Τολμώ να πω οτι πρόλαβα να καθίσω κι εγώ να καθίσω σε τέτοιο θρανίο. Είναι πραγματικά μια πολύ όμορφη αίθουσα. 

Η Αίθουσα Β είναι η αίθουσα που κάναμε εμείς τα πειράματα. Είναι η αίθουσα Μαγικό Μουσείο Παιχνιδιών και περιλαμβάνει πολύχρωμα τσίγκινα παιχνίδια, κούκλες και κουκλόσπιτα, επιτραπέζια παιχνίδια, που έπαιζαν τα παιδιά μιας μακρινής εποχής. 

Το  παιδικό μουσείο Θεσσαλονίκης , θα το βρείτε στην Κάτω Τούμπα , Γρηγορίου Λαμπράκη και Κλεάνθους 57, απέναντι από την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας και πριν το γήπεδο του Π.Α.Ο.Κ. 

Εμείς θα το ξαναεπισκεφτούμε σίγουρα με τη πρώτη ευκαιρία. 

The post Κυριακή στο παιδικό μουσείο Θεσσαλονίκης appeared first on Two Boys and Hope.

The post Γνωρίσαμε τον δημιουργό του Ντετέκτιβ Κλουζ , Γίργκεν Μπανσέρους appeared first on Two Boys and Hope.

Την πρώτη φορά που είδα την “Ελίζα” ήμουν 14 χρονών.. Τη λάτρεψα και τη λατρεύω τόσο , που το τραγούδι της ακόμα το θυμάμαι.. 

?? “Ένας λύκος καπετάνιος απ’το Πλίμουθ, το καράβι, το καράβι οδηγεί.. Κι ένας ψύλλος , ένας ψύλλος απ’το Πλίμουθ, στο γιακά του καπετάνιου έχει μπει…. Λύκε λύκε καπετάνιε απ’το Πλίμουθ, είπε ο ψύλλος με ψιλή ψιλή φωνή.. Είμαι φίλος, είμαι ψύλλος απ’ το Πλίμουθ, καπετάνιε χάρισε μου τη ζωή..” ??

Και σήμερα το σιγοτραγούδησα μαζί με το Νικόλα , στο Βασιλικό Θέατρο. 

Ποιος να το φανταζόταν οτι τόσα χρόνια μετά θα μπορούσα να το μοιραστώ με το γιο μου.. 

Η Παιδική Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την υπέροχη «Ελίζα» της Ξένιας Καλογεροπούλου, σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χατζηβασιλείου, στο Βασιλικό Θέατρο.

Η Ελίζα ή πως ένα κορίτσι με τρεις φίλους και έναν παπαγάλο ναυλώνει ένα καράβι για να βρει τον καλό της… είναι μια απίστευτη ιστορία αγάπης.. 

Ένα γενναίο κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα, ένα αγόρι με κίτρινο σκουφί και δαχτυλίδι που πονεί, ένας πράσινος παπαγάλος και τρεις πιστοί φίλοι.. φτιάχνουν μια συναρπαστική περιπέτεια αγάπης, φιλίας, θάρρους, πίστης και αφοσίωσης. 

Η ιστορία;; 
Στο βροχερό Πλίμουθ της Αγγλίας, 400 περίπου χρόνια πριν, μια σερβιτόρα, η Ελίζα ερωτεύεται έναν όμορφο ναυτικό τον Πάτρικ. Ο Πάτρικ φεύγει μακρινό και επικίνδυνο ταξίδι και η Ελίζα υπόσχεται να τον περιμένει να γυρίσει.. όσο κι αν χρειαστεί.. Ο καιρός περνάει και ο Πάτρικ δε γυρίζει.. Η Ελίζα μαζί με τρεις φίλους και τον παπαγάλο της, ναυλώνει ένα καράβι και ψάχνει να βρει τον αγαπημένο της Πάτρικ. 

Μια πραγματικά καταπληκτική παράσταση με απίστευτα ταλαντούχους ηθοποιούς.. Αστεία, χαρούμενη, συγκινητική, δραματική, ξεκαρδιστική.. Μας κέρδισε οικογενειακώς από την πρώτη στιγμή. 

Στο τέλος επισκεφτήκαμε τα παρασκήνια και γνωρίσαμε κάποιους από τους ηθοποιούς.. 

Τον υπέροχο Πάτρικ {Πολύκαρπο Φιλιππίδη}

Την πανέμορφη Ελίζα {Μαριάννα Πουρέγκα}

Και τον καταπληκτικό πράσινο παπαγάλο -που έκλεψε την παράσταση {Θάνο Φερετζέλη}

Η “Ελίζα” παίζεται κάθε Κυριακή στις 11:00 , στο Βασιλικό Θέατρο. 

Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ 

{Εμείς κλείσαμε πολύ νωρίτερα από εδώ και χωρίς επιβάρυνση και καθόμασταν στη δεύτερη σειρά!!}

Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα και είμαι σίγουρη οτι θα τη λατρέψετε!!! 

Εμείς την απολαύσαμε και νομίζω οτι σίγουρα θα την ξαναδούμε τουλάχιστον ακόμα μια φορά!! 

Μην τη χάσετε!!! 

The post Πάμε θέατρο : Ελίζα appeared first on Two Boys and Hope.

Ένα από τα πράγματα που πραγματικά ζηλεύω την Αθήνα είναι οι θεατρικές παραστάσεις.. Ιδίως οι παιδικές.. Και γι’αυτό μόλις ανεβαίνει καμιά καλή παράσταση δε χάνουμε ευκαιρία… Όπως πέρυσι με τον “Ιάσονα και το χρυσόμαλλο δέρας” (την παράσταση από το θέατρο Badminton) -που είδαμε 4 ή 5 φορές (έχω χάσει το λογαριασμό) και ξέρουμε και όλα τα τραγούδια απ’ έξω.. (Νομίζω οτι αυτή η παράσταση θα είναι το μέτρο σύγκρισης μας για πολλά χρόνια ακόμα..) Κυριολεκτικά τη λατρέψαμε!! 

The post Πάμε θέατρο : Θησέας και Αριάδνη στο νησί των Ταύρων appeared first on Two Boys and Hope.

The post Βόλτα στην 14η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης appeared first on Two Boys and Hope.

Είχα βρεθεί στη Νάουσα μια Κυριακή της Αποκριάς..πολλά πολλά χρόνια πριν και το είχα ξαναζήσει όλο αυτό.. Και να που ήρθε η ευκαιρία να το ξαναζήσω με τα αγόρια μου.. 

Πρωί πρωί την Κυριακή… αφήσαμε τη βροχερή Θεσσαλονίκη και φτάσαμε στη Νάουσα… σε μια ώρα και κάτι. 

Τα μπαλκόνια των σπιτιών στόλιζαν μάσκες γενίτσαρων.. 

Ανεβήκαμε προς το κέντρο της Νάουσας για να κάνουμε βόλτα περιμένοντας να αρχίσει το δρώμενο. 

Το δρώμενο αυτό ξεκίνησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και λειτούργησε σαν ένας τρόπος επικοινωνίας με τους αντάρτες και αντίστασης κατά των Τούρκων και συνεχίζεται να τελείται με την ίδια τελετουργία μέχρι σήμερα. 

Νέοι άντρες , ντυμένοι με την παραδοσιακή στολή του γενίτσαρου , φορώντας προσωπείο συγκεντρώνονται δημιουργώντας ένα μπουλούκι. 

Ο αρχηγός της κάθε ομάδας με συνοδεία οργάνων πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας κι άλλους γενίτσαρους. Οι υπόλοιποι  περιμένουν έξω από το σπίτι , σηκώνουν τα χέρια ψηλά και κουνάνε το θώρακά τους κάνοντας τα φλουριά στο στήθος τους να κουδουνίζουν.

Το μπουλούκι πηγαίνει στο δημαρχείο για να πάρει άδεια από το δήμαρχο για να χορέψει στους δρόμους της πόλης. 

Κάθε μπουλούκι έχει και μια “μπούλα”.. Μια νύφη δηλαδή..που όμως είναι αγόρι ντυμένο με τη γυναικεία στολή. 

Το μπουλούκι ακολουθεί το δρομολόγιο μέσα στην πόλη μαζεύοντας τα μέλη του.. μαζί με τους οργανοπαίχτες κι ένα πλήθος κόσμου να ακολουθεί.. 

Ακολουθήσαμε κι εμείς τους γενίτσαρους  στις διάφορες γειτονιές της πόλης.. 

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να τους βλέπεις να χορεύουν με την στολή τους..τα προσωπεία και τα σπαθιά τους.. 

 

Σα να είναι βγαλμένοι από άλλη εποχή.. Νιώθεις ένα δέος.. που βλέπεις ολοζώντανο ένα κομμάτι ελληνικής παράδοσης να περνάει από μπροστά σου.. 

Και πόσο συγκινητικό που έβλεπες μικρά αγόρια κάθε ηλικίας να συνεχίζουν αυτήν την παράδοση.. 

Τα μπουλούκια των γενίτσαρων γυρνάνε μέσα στη Νάουσα χορεύοντας και καταλήγουν το απόγευμα πια, στα Αλώνια, όπου βγάζουν τις μάσκες τους και γλεντάνε μαζί με τον κόσμο. Δεν τους ακολουθήσαμε σε όλη τη διαδρομή γιατί ο Νικόλας δεν άντεχε άλλο.. Όμως τουλάχιστον πήραμε μια γεύση..

 

Είδαμε και την  Αράπιτσα, το ιστορικό ποτάμι της Νάουσας.. 

Ένα ιδιαίτερο έθιμο που αξίζει να δείτε… Και μια πόλη που αξίζει να επισκεφτείτε.. Εμείς σίγουρα θα επιστρέψουμε για να την εξερευνήσουμε και για να δούμε και το άλσος του Αγίου Νικολάου.. Ένα υπέροχο μέρος που έχω να επισκεφτώ από παιδί (κάθε σχολείο της Θεσσαλονίκης που σέβεται τον εαυτό του έχει έρθει τουλάχιστον μια φορά ημερήσια εκδρομή)

Καλή Σαρακοστή!!

The post Κυριακή της Αποκριάς στη Νάουσα appeared first on Two Boys and Hope.

Και φέτος που ξανά -ανέβηκε η παράσταση από το Νέο θέατρο Θεσσαλονίκης (και μιας που είχα κερδίσει και τα εισιτήρια από το αγαπημένο Cosmoradio) πήγαμε να την δούμε. 

(φωτογραφίες δεν επιτρεπόταν να βγάλουμε οπότε σας δείχνω αυτές από το επίσημο δελτίο τύπου.)

Μια παράσταση προσεγμένη με πολύ αξιόλογους νέους ηθοποιούς. 

Με αστείες σκηνές και γεμάτη ζωντάνια… 

Με σεβασμό στο βιβλίο και με πολλή συγκίνηση στο τέλος… 

Ήταν μια πραγματικά υπέροχη παράσταση… Την απολαύσαμε από την αρχή μέχρι το τέλος!!! Ο Νικόλας κοιτούσε μαγεμένος… και δεν βαρέθηκε ούτε στιγμή!!! 


Και εννοείται ότι μόλις γυρίσαμε στο σπίτι ξεκινήσαμε να διαβάζουμε τα “Ψηλά βουνά” !!! 


Αν είστε Θεσσαλονίκη , μην χάσετε αυτήν την εξαιρετική παράσταση!!!
Μπορείτε να την δείτε από 20 Νοεμβρίου και κάθε Κυριακή στις 11:30, στο θέατρο Ολύμπιον. 


Μπορείτε να μάθετε λεπτομέρειες στην επίσημη σελίδα του Νέου θεάτρου καθώς και στη σελίδα τους στο facebook.  

The post Πάμε θέατρο: Κυριακή στα “Ψηλά βουνά” appeared first on Two Boys and Hope.